Μαρία Σκουλά, Χρήστος Λούλης, Αργύρης Ξάφης, Ιωάννα Παππά, Μαρία Πρωτόπαππα. Οι τριαντάρηδες και κάτι «εισβάλλουν» στην Επίδαυρο με σκηνοθέτη «πρωτάρη» στον χώρο -Θωμάς Μοσχόπουλος- και όλοι μαζί βάζουν ένα κοινό – απαιτητικό στοίχημα να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του κοινού με μια «Αλκηστις» που έρχεται να προτείνει το νέο. «Να είστε ανοιχτοί στο νέο, στην καινούργια πρόταση» λέει ο Μοσχόπουλος «και γυρίστε την πλάτη στη συντήρηση που είναι απειλητική».
Σʼ αυτό συναινούν και οι ηθοποιοί του, από τους αξιολογότερους της γενιάς τους, οι οποίοι προσέρχονται στο αργολικό θέατρο με κύριο ζητούμενό τους να δώσουν νέα πνοή σε ένα δυνατό έργο χωρίς «πρωτοτυπίες» και «πρωτοπορίες», χωρίς αιρετική οπτική, χωρίς τίποτα περιττό.
«Τον όποιο περιορισμό», λέει ο Μοσχόπουλος, «τον βάζει ο ίδιος ο χώρος. Είναι ο ίδιος ο οποίος λόγω της γλυπτικής του, της αρχιτεκτονικής του, της δομής του σου κάνει προτάσεις για να εναρμονιστείς με αυτόν. Είναι ένα όριο που σου δίνει ελευθερία. Αλλά είναι ο χώρος αυτός που επιβάλλει, όχι οι θεματοφύλακες της συντήρησης που με φασιστική τακτική κρίνουν το ποιος δικαιούται να παίξει στην Επίδαυρο φωνάζοντας “Εξω οι ξένοι!” Είδες τι έγινε πέρσι με τον Βασίλιεφ. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το κοινό ενοχλήθηκε τόσο που γιουχάρισε τους ηθοποιούς».
Πηγή : ΕΘΝΟΣ
