Σαν σήμερα, το 1961 έγιναν τα επίσημα εγκαίνια του κλειστού της Λεωφόρου Αλέξανδρας. ‘Ή αλλιώς του «Τάφου του Ινδού», όπως λατρεύουμε όλοι να τον αποκαλούμε. Την ιστορικότερης έδρας, όχι απλά του Παναθηναϊκού, αλλά όλων των ελληνικών ομάδων.
Στα σκαλοπάτια του μεγάλωσαν γενιές και γενιές. Ανδρώθηκαν Παναθηναϊκοί. Πιτσιρικάδες λάτρεψαν το Τριφύλλι και ορκίστηκαν αιώνια πίστη σε αυτό. Όλοι έχουμε ζήσει μεγάλες στιγμές εκεί. Οι παλαιότεροι περισσότερες, οι μικρότεροι σαφώς λιγότερες. Κοινός παρονομαστής όλων όμως είναι η ανατριχίλα που προσφέρει αυτό το γήπεδο.
Οι φίλοι μας το λάτρεψαν και οι αντίπαλοι συνεχίζουν να το βλέπουν ακόμη ως τον μεγαλύτερο εφιάλτη τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι έβαλαν λυτούς και δεμένους για να ξεσπιτώσουν σχεδόν όλα τα τμήματα του Παναθηναϊκού από εκεί… Δεν πειράζει όμως… Δικαιολογημένοι είναι άλλωστε, καθώς τα παιχνίδια στον «Τάφο» τα έχαναν πριν καν φτάσουν εκεί.
Οι στιγμές όμως που μας έχει προσφέρει (και συνεχίζει να προσφέρει πλέον μόνο στο μπάσκετ γυναικών) θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό και την καρδιά μας. Πουθενά άλλωστε δεν συναντάς τέτοια έδρα.
Η σημερινή ημέρα δεν είναι τυχαία για κανέναν Παναθηναϊκό. Πόσω μάλλον για αυτό εδώ το σάιτ που φέρει ένα όνομα βαρύ σαν… ιστορία. Ήταν χρέος και μεγάλη χαρά όλων μας, εδώ στο leoforos.gr να ετοιμάσουμε ένα μεγάλο αφιέρωμα, με ιστορική αναδρομή, συνεντεύξεις, videos (από το παρελθόν και το παρόν) και πολλές φωτογραφίες για τα 50 χρόνια ζωής του κλειστού της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ ΜΑΣ «ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ ΙΝΔΟΥ».

Όλα τα είχε το προχθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο Ναυπλιέων. Εκτός από το πιο σημαντικό: τη διαφάνεια
Το προχθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ναυπλιέων είχε απ’ όλα. Θέματα, εισηγήσεις, αριθμούς, αποφάσεις και πολιτική αντιπαράθεση. Είχε όμως ένα μεγάλο κενό. Ένα κενό που δεν μπορεί




