Σε ανοικτή γραμμή με την Τουρκική Πρεσβεία βρλισκετα ο Δήμος Ναυπλίου αφου σύμφωνα με τισ πληροφορίες που κυκλοφόρησαν και αναμένεται μέχρι αύριο να διαψευσθούν ή να επιβεβαιωθούν οι Τούρκοι επιθυμούν να δω΄σουν και μία παράσταση οι ΔερβίσηδεςΜάλιστα ήταν σαφείς και ως πρός τον χώρο που θα ήθελαν να γίνει η παράσταση.Οι προτεινόμενοι χώροι απο πλευράς Τουρκίας είναι το Βουλευτικό ή το Παλαμήδι,Σε αυτό το σημείο ο
Δήμος Ναυπλίου έδειξε να προβληματίζεται για το άν πρέπει να γίνει η παράσταση στο Παλαμήδι και οι διεργασίες συνεχίζονται.Φυσικά ενδιαφέρον θα παορυσιάσει η τελική διαμόρφωση του προγράμμματος και οι δηλώσεις του Αναγνωσταρά.Για όσους δεν θυμούντε τι είναι οι Δερβίσηδες: Οι ρίζες της λέξης βρίσκονται στην Περσία, πιθανώς προέρχεται από τις λέξεις ντερ: πόρτα και βις: κοίτασμα που σημαίνει «ζητιάνος που στέκει στην πόρτα» ή «που γυρίζει από πόρτα σε πόρτα», αν και η ετυμολογία αυτή είναι κάπως αμφίβολη. Πρόκειται για ένα γενικότερο όρο που έχει τον αντίστοιχό του και σε άλλες θρησκείες.
Το ασκητικό σύστημα των δερβίσηδων διαφέρει από τη μια αδελφότητα στην άλλη. Μερικοί από αυτούς ασκούν έναν εκστατικό ησυχασμό, άλλοι πάλι εξασκούν το χορό. Όλες αυτές οι εκδηλώσεις έχουν μοναδικό σκοπό να ανεβάσουν την Ψυχή στα ύψη της τελειότητας.
Οι Δερβίσηδες, οργανωμένοι σε διάφορες αδελφότητες ήδη από τον 7ο αιώνα, είχαν ως πυρήνα τους το στενό περιβάλλον των ακολούθων του προφήτη Μωάμεθ. Οι Δερβίσηδες αποτελούν στην Ανατολή τους αντίστοιχους Ιππότες της μεσαιωνικής Δύσης. Χωρίζονται σε διάφορα μοναστικά τάγματα μέσα από τα οποία εκφράσθηκε η Σουφική παράδοση, ενώ τα μέλη τους ζούσαν σε κοινόβια, που ονομάζονταν τεκέδες. Οι κανόνες συμπεριφοράς ήταν πολύ αυστηροί, καθώς μέσα από τη σωματική άσκηση, τη νηστεία, την υπακοή και τη φιλανθρωπία ήθελαν να περάσουν σε μια άλλη ψυχική και σωματική κατάσταση.
Τα μοναστικά τάγματα του Μωαμεθανισμού, περίπου 150 σε αριθμό, έχουν δική τους θεολογική, φιλοσοφική και κοινωνική φιλολογία. Τόσο οι ιδρυτές και Ηγούμενοι των μοναστικών ταγμάτων, όσο και οι μαθητές και Δερβίσηδες έγραψαν συγγράμματα, θεολογικού, φιλοσοφικού και κοινωνικού περιεχομένου δομώντας τη φιλοσοφία τους. Το μεγαλύτερο μέρος είναι σε έμμετρο λόγο και έχει εκδοθεί μόνο ένα μικρό τμήμα της. Το υπόλοιπο παραμένει σε χειρόγραφα τα οποία φυλάσσονται σε δημόσιες ή ιδιωτικές βιβλιοθήκες της Τουρκίας, του Ιράκ, της Αιγύπτου, της Τύνιδας, του Φεζάν, της Αλγερίας και της Αραβίας. Αυτά τα έργα είναι γραμμένα στην Τουρκική γλώσσα, υπάρχει και ένα μεγάλο μέρος των φιλολογικών έργων στην Αραβική και την Περσική. Για παράδειγμα, τα έργα του Πάτρωνος του μοναστικού τάγματος των Μεβλεβήδων, του Τζελαλεδδίν Ρουμή είναι: το «Μεσνεβή», όπως το αποκαλούν στην τουρκική γλώσσα, το οποίο χωρίζεται σε έξι βιβλία με σύνολο περίπου 25.000 ρυθμικά δίστιχα, το «Ντιβάνι Κεμπίρ» μεγάλη συλλογή ποιημάτων, το «Φίχι μά φίχ» περιέχει ομιλίες του Δασκάλου προς τους μαθητές του καθώς και ποιήματα όλα γραμμένα στην Περσική γλώσσα.
