Σε αδιέξοδο φαίνεται ότι οδηγεί ο μοναχικός δρόμος που έχουν επιλέξει κάποιες γυναίκες που κινούνται στον πρωτογενή τομέα, σε μία εποχή με στόχο την επιβίωσή τους. Η προκήρυξη ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τη γυναίκα δεν φαίνεται ικανή να αναστρέψει την υπάρχουσα δυσμενή κατάσταση και ο προβληματισμός για την επόμενη μέρα είναι διαρκής.
Η Δήμητρα Τσακίρη από την Αργολίδα θα δηλώσει: “Όλα αυτά τα χρόνια η στήριξη από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα ήταν μηδενική. Τον τελευταίο καιρό το Υπουργείο, επειδή έχει αντιληφτεί το πρόβλημα, προσπαθεί να ανοίξει διόδους επικοινωνίας με τα Ευρωπαϊκά προγράμματα αλλά ήδη είναι πολύ αργά. Οι αγρότισσες γνωρίζουν ότι είναι μοναχικές σε ένα κόσμο που δεν έχει μέλλον. Είναι αθεράπευτα ρομαντικές και παραμένουν συνειδητά στον χώρο γιατί απλά τους αρέσει αυτό που κάνουν. Μιλάω για τις πραγματικές αγρότισσες που δεν κρύβονται από πίσω τους άλλοι άνθρωποι. Από τους φυτωριούχους μαθαίνουμε ότι δεν φυτεύουν πλέον οι παραγωγοί με τους ρυθμούς που γνωρίζαμε”.
Από την Αρκαδία και το Ζευγολατειό, μία νέα γυναίκα, η Αυδή Ιωάννα που ασχολείται με την αμπελοκαλλιέργεια και την οινοποιία ,έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο των σπουδών της θα επισημάνει ότι :
“Μιλάμε για ένα επάγγελμα που είναι ανδροκρατούμενο και για να σε πάρει κάποιος σοβαρά πρέπει να προσπαθήσεις πάρα πολύ. Με λίγα λόγια, μία γυναίκα πρέπει να προσπαθήσει διπλά και τριπλά σε αυτό τον κλάδο για να την πάρουν στα σοβαρά . Αυτό που βλέπω είναι ότι εάν δεν υπήρχε μία οικογένεια, ένα προηγούμενο δεν θα σου έδινε κανένας το πάτημα για να ξεκινήσεις. Το “είμαστε δίπλα στους αγρότες” που λένε, μετά από επτά χρόνια ενασχόλησης, διαπίστωσα ότι είναι μία έκφραση και τίποτε παραπάνω. Αντίθετα βλέπω ένα κράτος που είναι απέναντι. Σε ότι αφορά τα Ευρωπαϊκά προγράμματα υπάρχουν πολλά ερωτηματικά. Η οικονομία μας δεν αντέχει να υποστηρίξει τέτοια προγράμματα. Όταν σε καθυστερούν ακόμα και στις πληρωμές, τότε απλά έχεις φτιάξει ένα πρόβλημα που μπορεί να ανατρέψει όλους τους σχεδιασμούς”. Κλείνοντας η Αυδή Ιωάννα θα δηλώσει: “Με τα δεδομένα που υπάρχουν είναι δύσκολο να ασχοληθεί μία γυναίκα σε έναν χώρο που είναι δύσκολος. Από τον χώρο φεύγουν πλέον οι άντρες κατά πόσο είναι δυνατόν να μείνουν οι γυναίκες”.
