Οι Ολυμπιακοί αγώνες ανέδειξαν την μοναχική πορεία των αθλητών που δίνουν χαρά και υπερηφάνεια στον Ελληνικό λαό αλλά μέχρι να φτάσουν σε ένα μετάλλιο περνάνε ατελείωτες δοκιμασίες και ξεχνιούνται από ένα Κράτος που θέλει να φαίνεται μόνο μέσα στις χαρές αποφεύγοντας συστηματικά να αναλάβει τις υποχρεώσεις του. Οι δηλώσεις που έγιναν μας
παρέπεμψαν στην δικιά μας πρωταθλήτρια την Κωνσταντίνα Γιαννοπούλου που πρόσφατα βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στα 800 μέτρα του Πανελλήνιου πρωταθλήματος στίβου, με προπονητή τον Παπαχρήστο, και αφήνοντας πολλές υποσχέσεις για το μέλλον.
Η Ναυπλιώτισσα Κωνσταντίνα Γιαννοπούλου ήδη σε νεαρή ηλικία δείχνει να έχει τα πατήματα ενός πρωταθλητή. Εχει γευθεί την χαρά του πρώτου στην Ελλάδα και αν οι συνθήκες είναι αυτές που πρέπει ,κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το που θα φτάσει τελικά. Όταν ένα παιδί στην ηλικία των δώδεκα χρόνων αρχίζει την επαφή του με το Στάδιο και δείχνει να είναι τρόπος ζωής του τότε απλά πρόκειται για επιλογή που δείχνει την γέννηση ενός πρωταθλητή . Η Γιαννοπούλου από την πρώτη Γυμνασίου μπαίνει στο Στάδιο του Ναυπλίου έχοντας σαν βασικό στήριγμα τον Θοδωρή
Ντεβέ και το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η χαρά της νίκης και η απόλαυση που δίνει η διαρκής ενασχόληση με τον Στίβο Το ξεκίνημα θα γίνει στην ΑΡΓΟΛΙΔΑ 2000 κα στη συνέχεια θα βρεθεί στην ΓΕΑ Πέρασε από πολλά στάδια αλλάζοντας στόχους και πεδίο δραστηριότητας μέχρι να καταλήξει στο άθλημα που θα την κάλυπτε και θα της έδινε και την δυνατότητα να είναι Πανελληνιονίκης. Η πορεία για το πρώτο σκαλί του βάθρου και το χρυσό μετάλλιο περνά μέσα από μια διαρκή προσπάθεια σωματική και πνευματική. Αυτοπειθαρχία είναι η λέξη κλειδί και φυσικά αυτό για τον κλασσικό αθλητισμό σημαίνει στερήσεις από βασικά πράγματα που ζητά να ζήσει μία νεαρή αθλήτρια όπως τα καλοκαιρινά μπάνια , η βραδινή έξοδος με την παρέα , το φαγητό και πολλά άλλα που πρέπει να μην επιτρέψει να γίνουν σε λάθος χρόνο και ίσως με λάθος τρόπο. Όπως λέει και η ίδια μιλώντας στην Αργολική Ανάπτυξη: «Μέσα σε τρείς εβδομάδες το χρόνο προσπαθώ να ζήσω όσα δεν ζώ το υπόλοιπο διάστημα.» Η στιγμή της καταξίωσης όμως έρχεται Σε αυτή την πορεία που η παρέα είναι καθαρά αθλητική υπόθεση θα μπούνε και πολλά άλλα πρόσωπα που μέσα από την λάμψη της θα προσπαθήσουν να κερδίσουν λάμψη. Πολλά τα συγχαρητήρια αλλά και πολλές οι απαιτήσεις. Εκεί που υπάρχει έλλειμμα είναι στην στήριξη και ειδικότερα στην οικονομική στήριξη Η παρουσία στα διάφορα μίτινγκ, ο αθλητικός εξοπλισμός και μία σειρά άλλων κινήσεων που απορρέουν μέσα από τις αθλητικές δραστηριότητες απαιτούν έξοδα που πρέπει να καλύψει η αθλήτρια από μόνη της Μην νοιώθετε έκπληξη. Ακούσατε όλα τα μηνύματα που έστειλαν οι Ολυμπιονίκες μετά την κατάκτηση μεταλλίου και αντιλαμβανόμαστε όλοι τι συμβαίνει Τα συγχαρητήρια που ακολουθούν κάθε πρωτιά της δυστυχώς δεν συνοδεύονται και από πράξεις οικονομικής στήριξης που θα είναι ουσιαστική για την πορεία και την εξέλιξή της και έτσι η μόνη ελπίδα είναι να βρεθεί όσο πιο ψηλά γίνεται ώστε οι σπόνσορες να βρεθούν δίπλα της και να την στηρίζουν διαρκώς . Η ίδια με σεμνότητα μας εξηγεί πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν χορηγοί λέγοντας: « Εάν είχα οικονομική στήριξη σίγουρα θα ήμουν πιο διαφορετικά αφού θα αφοσιωνόμουν απερίσπαστη στο στόχο μου» Η ίδια δεν δείχνει να πτοείται και αντίθετα προτείνει στους νέους :Να ασχοληθούν με τον αθλητισμό όλοι αφού μόνο κέρδος θα έχουν Πέρα από τις διακρίσεις ή οτιδήποτε άλλο θα έχουν προσφέρει στην υγεία τους το καλύτερο δώρο
