Από την στήλη της Γιούλας Λαπαθιώτη στην εφημερίδα Αργολική Ανάπτυξη :Λοιπόν δεκαετίες πρίν και συγκεκριμμένα το 1958 ο αρθρογράφος της εφημερίδας ΤΟ ΣΗΜΑ θα τονίσει ότι : «Έξ αφορμής διώξεων εσχάτως
παραγωγών, οί όποιοι δέν δυνήθηκαν νά καταβάλουν τάς πρός τήν Α.Τ.Ε. όφειλάς των, κρίνομεν αναγκαίο νά σημειώσουμε ότι επιβάλλεται όπως ή “Αγροτική Τράπεζα παράσχει πάσα δυνατή ευκολία είς τούς ληξιπροθέσμους οφειλέτες της παραγωγούς, έν όψει μάλιστα καί τής δεινής οικονομικής θέσεως είς ήν ευρίσκετε σήμερον ό γεωργικός κόσμος τής ‘Αργολίδος.
Αί διώξεις παραγωγών καί ή παραπομπή τούτων ένώπιον τών Δικαστηρίων σημαίνουν εξόντωση, γεγονός τό όποιον δει/ πρέπει ν” άφήση ασυγκίνητη τήν Α.Τ.Ε., δεδομένου δτι ή μή έγκαιρος καταβολή τοϋ χρέους προέρχεται άπό οικονομική αδυναμία καί ούχί άπό κακοπιστία.» Σας θυμίζουν όλα αυτά τιποτε;;
