Η σημερινή επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου μας βρίσκει σίγουρα σε μια πρωτόγνωρη συγκυρία.
Δεν είναι μόνο οι απαραίτητοι περιορισμοί λόγω της πανδημίας και της καραντίνας όμως που διαμορφώνουν το στίγμα της ημέρας.
Αυτό που τη κάνει ξεχωριστή είναι το ξεδίπλωμα της κυβερνητικής προσπάθειας να επιβληθεί στη κοινωνία ο εθισμός στην υποταγή σε κάθε αυθαίρετη εντολή ή απαγόρευση που προέρχεται από τα όργανα της εκτελεστικής εξουσίας.
Είναι προφανείς οι στόχοι αυτής της προσπάθειας. Και δεν είναι τυχαία η επιλογή της ημέρας.
Από την αρχή της Μεταπολίτευσης έχουμε παραστεί μάρτυρες στη διαχρονική δυσανεξία της συντηρητικής παράταξης απέναντι στο πνεύμα και το μήνυμα της εξέγερσης της νεολαίας για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία το Νοέμβρη του 1973.
Κάτι φαίνεται να δυσκολεύει το πολιτικό προσωπικό της Δεξιάς να αποδεχθεί τον Νοέμβρη του 73 σαν ορόσημο στη θεμελίωση της σημερινής μας Δημοκρατίας.
Αυτή η διαπίστωση υπενθυμίζει όμως σε όλους τους πολίτες του δημοκρατικού χώρου μια βασική αλήθεια.
Ότι δηλαδή, παρ’όλη τη μακρά και ταχύρυθμη μετεκπαίδευση για την απόκτηση “ευρωπαϊκού λούστρου”, στον ιδεολογικό πυρήνα της Δεξιάς δεν βρίσκεται η “δημοκρατική ελευθερία” αλλά η “εθνικοφροσύνη”.
Από αυτή την άποψη, οι σημερινές “απαγορεύσεις” (εκ του ασφαλούς) είναι μεν κατανοητές αλλά χωρίς μέλλον.
Γιατί τελικά, όσο κι αν δεν αρέσει σε μερικούς, κάποιες ιστορικές πράξεις αφήνουν ανεξίτηλο στίγμα στη συλλογική μνήμη των λαών.
Η ΝΕ Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.
17/11.2020
