Η επανένταξη δημοτικού συμβούλου στην παράταξη «Όραμα Δημιουργίας» δεν είναι μια εσωτερική υπόθεση μιας δημοτικής παράταξης. Είναι μια πολιτική πράξη που αφορά όλους τους δημότες του Δήμου Ναυπλιέων και απαιτεί δημόσιες, ξεκάθαρες απαντήσεις.
Όταν ένας αιρετός απομακρύνεται από μια παράταξη, η κοινωνία ενημερώνεται ότι υπήρξαν σοβαροί λόγοι τους οποίους έχει καταγγείλει. Όταν, λίγο αργότερα, επιστρέφει σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, γεννιέται ένα αμείλικτο ερώτημα: τι άλλαξε;
Άλλαξαν οι αρχές ή άλλαξαν οι πολιτικές ανάγκες της διοίκησης;
Αν οι λόγοι της απομάκρυνσης ήταν πραγματικοί, τότε η επιστροφή αποτελεί πολιτική αντίφαση που προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών. Αν δεν ήταν πραγματικοί, τότε η αρχική ανεξαρτητοποίηση του ήταν μια επικοινωνιακή παράσταση με μοναδικό σκοπό τη διαχείριση των εντυπώσεων.
Και στις δύο περιπτώσεις, η αξιοπιστία της δημοτικής αρχής δέχεται ένα σοβαρό πλήγμα.
Δυστυχώς, αυτή η πρακτική επιβεβαιώνει μια αντίληψη διοίκησης που αντιμετωπίζει τις αρχές ως εργαλείο και όχι ως δέσμευση. Οι διαφωνίες εμφανίζονται ως αγεφύρωτες όταν εξυπηρετούν την εικόνα της διοίκησης και εξαφανίζονται όταν οι πολιτικοί συσχετισμοί επιβάλλουν νέες ισορροπίες.
Αυτό δεν είναι υπεύθυνη διοίκηση. Είναι πολιτικός τακτικισμός.
Οι δημότες του Ναυπλίου δεν ψήφισαν για να παρακολουθούν πολιτικές «κωλοτούμπες», συμφωνίες παρασκηνίου και ευκαιριακές επαναπροσεγγίσεις. Ψήφισαν για να δουν έναν Δήμο που διοικείται με συνέπεια, διαφάνεια και σεβασμό στον δημόσιο λόγο.
Η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν είναι λευκή επιταγή. Κερδίζεται καθημερινά και χάνεται όταν οι πράξεις διαψεύδουν τα λόγια.
Η δημοτική αρχή οφείλει να απαντήσει χωρίς υπεκφυγές τι έχει αλλάξει σήμερα και γιατί οι δημότες πρέπει να πιστέψουν ότι αυτή η επιστροφή υπηρετεί το συμφέρον του Δήμου και όχι τη διατήρηση πολιτικών ισορροπιών.
Γιατί στη δημοκρατία οι αριθμοί μπορεί να εξασφαλίζουν πλειοψηφίες. Μόνο όμως η συνέπεια εξασφαλίζει αξιοπιστία. Και αυτή, δυστυχώς, δεν επιστρέφει τόσο εύκολα όσο ένας δημοτικός σύμβουλος.
