Ένα δημοσίευμα της ΑΡΓΟΛΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, το απόγευμα της Κυριακής 10 Μαΐου 2026, ανάγκασε την υπηρεσία Καθαριότητας σε άμεση κινητοποίηση για τα αυτονόητα.
Η ανάρτηση στην argolikianaptiksi.gr αφορούσε τα αγριόχορτα που έπνιγαν το κέντρο της πόλης του Ναυπλίου, μια ανάσα από τα γραφεία της Υπηρεσίας Καθαριότητας και Πρασίνου. Στην είσοδο του Ιστορικού Κέντρου, στην Πύλη της Ξηράς, στο κτίριο του ΟΤΕ, στο πάρκο του ΟΣΕ, μέχρι και την παιδική χαρά της Ενδεκάτης, η εικόνα ήταν αποκαρδιωτική, σε μια περίοδο που το Ναύπλιο κατακλύζεται από τουρίστες και μαθητές που το επισκέπτονται στο πλαίσιο των σχολικών τους εκδρομών.
Το πρωί της Δευτέρας 11 Μαΐου, με έκπληξη είδαμε τα συνεργεία του Δήμου με τα χορτοκοπτικά μηχανήματα να καθαρίζουν τις προαναφερόμενες περιοχές. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή, δεν επιδέχεται συγχαρητηρίων αλλά εκθέτει ανεπανόρθωτα τη δημοτική αρχή και ειδικότερα την αρμόδια αντιδήμαρχο, Ντίνα Καραγιάννη.
Το γεγονός ότι χρειάστηκε η δημόσια κατακραυγή και ένα επικριτικό δημοσίευμα για να πράξουν οι υπεύθυνοι το αυτονόητο, δεν αποτελεί λόγο για πανηγυρισμούς, αλλά αιτία για σοβαρό προβληματισμό. Η διοίκηση του Δήμου Ναυπλιέων δείχνει να λειτουργεί με όρους «πυρόσβεσης» των εντυπώσεων και όχι με βάση ένα συγκροτημένο, καθημερινό πλάνο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι την ίδια μέρα, συνεργείο από την ΔΕΥΑ Ναυπλιέων έσπευσε να επισκευάσει και το καπάκι από το φρεάτιο του υδρομετρητή της ΔΕΥΑΝ που ήταν κατεστραμμένο πάνω από ένα χρόνο και είχε μετατρέψει το πεζοδρόμιο σε παγίδα για τους πεζούς, στην οδό Παπακωστοπούλου. Για το θέμα υπήρξε επίσης δημοσίευμα της ΑΡΓΟΛΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ από τον Φεβρουάριο του 2026.
Είναι πλέον ηλίου φαεινότερον ότι η δημοτική αρχή έχει αντικαταστήσει τον καθημερινό της προγραμματισμό με τα αντανακλαστικά του πολιτικού κόστους απέναντι στην κριτική.
Όταν η καθαριότητα και η ευταξία της πόλης —ιδιαίτερα στην αρχή της τουριστικής περιόδου— εξαρτώνται από το αν και πότε θα γράψει κάτι ένα τοπικό μέσο, τότε η δημοτική αρχή μετατρέπεται σε απλό παρατηρητή των εξελίξεων.
Οι πολίτες του Ναυπλίου δεν πληρώνουν δημοτικά τέλη για να βλέπουν μια διοίκηση που κινητοποιείται μόνο «κατόπιν εορτής» και υπό το βάρος της πολιτικής πίεσης. Η ευθύνη για την εικόνα της πόλης είναι μόνιμη και διαρκής, και δεν μπορεί να εξαντλείται σε σπασμωδικές κινήσεις εντυπωσιασμού κάθε φορά που ο Τύπος αναδεικνύει τα κακώς κείμενα.
Γιούλα Λαπαθιώτη
