Στην καρδιά της Επιδαύρου, εκεί όπου η πέτρα ακόμα ψιθυρίζει μνήμες και οι σκιές των αρχαίων σμίγουν με το φως, κρύβεται κάτι ανεκτίμητο: η αλήθεια του χώρου. Ένας τόπος που ξέρει να μιλάει μόνος του, γιατί το μεγαλείο του βρίσκεται στην απλότητά του.
Κι όμως, χρόνο με το χρόνο, προσπαθούμε να τον ντύσουμε, να τον βελτιώσουμε. Σαν να φοβόμαστε την καθαρή του ύπαρξη, σαν να διστάζουμε να επιτρέψουμε στην αλήθεια να αγγίξει ανεμπόδιστα την ψυχή μας. Το γνήσιο αντέχει, γιατί έχει ρίζες. Στην αυθεντικότητά του κρύβεται όλη του η δύναμη. Στην σιωπή του κρύβεται όλη του η φωνή.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη υπενθύμιση για εμάς τους ανθρώπους. Όπως το θέατρο της Επιδαύρου δεν χρειάζεται να αλλάξει για να υπάρξει, έτσι και εμείς δεν χρειάζεται να προσποιηθούμε, να φορέσουμε ξένα πρόσωπα για να είμαστε άξιοι. Το γνήσιο,το δικό μας,το ατόφιο είναι εκείνο που αντέχει στο πέρασμα του χρόνου. Εκείνο που αγγίζει, που εμπνέει, που μένει αληθινό για πάντα.
Ας το κρατήσουμε ζωντανό. Στα θέατρα, στις πόλεις, στις σχέσεις μας, στην ίδια μας την ψυχή. Και ας ελπίσουμε ότι η Επίδαυρος θα συνεχίσει να στέκει αγέρωχη, για να μας θυμίζει ποιοι είμαστε χωρίς να χρειάζεται θορυβώδεις παρεμβάσεις. Γιατί το πιο σπάνιο και πολύτιμο πράγμα δεν είναι να μοιάζεις με κάτι άλλο, αλλά να είσαι εσύ γνήσιος, αληθινός, ανεπιτήδευτος. Όπως εκείνη η πέτρα στην Επίδαυρο, που στέκει αγέρωχη, υπενθυμίζοντάς μας σιωπηλά, πως ό,τι αντέχει στο χρόνο, αντέχει γιατί είναι αληθινό.
Το αρχαίο θέατρο μας υπενθυμίζει πως δεν χρειάζεται φανφάρες στην πορεία μας.Χρειάζεται μόνο να ακούσεις την ψυχή σου γιατί ό,τι αντέχει στον χρόνο, μιλάει από μόνο του!
Ένας τόπος που δεν ζητάει στολίδια, δεν έχει ανάγκη από μικρόφωνα, οθόνες και εφέ.
Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου ένας ναός της τέχνης που μας διδάσκει σιωπηλά τον σεβασμό, την αρμονία και το μέτρο.
Ας μην επιτρέψουμε παρεμβάσεις που το αλλοιώνουν, που σκεπάζουν τη φωνή του, που καταργούν τον λόγο ύπαρξής του.
Κάθε δυσάρεστη εικαστική παρέμβαση, στο όνομα μιας παράστασης απογοητεύει την ίδια την ιστορία του χώρου και κάποιες φορές έχει απογοητεύσει και το κοινό του.
Η Επίδαυρος δεν χρειάζεται τίποτα πέρα από την αλήθεια της!
