Την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας σε ό,τι αφορά τον τρόπο λειτουργίας της ΔΕΥΑΝ προκειμένου Διοίκηση και εργαζόμενοι να πετύχουν την εύρυθμοι λειτουργίας της επιχείρησης, επισημαίνει ο πρώην Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΔΕΥΑ Ναυπλιέων, Γιώργος Καχριμάνης, υπενθυμίζοντας τη φιλοσοφία με την οποία διοίκησε ο ίδιος με επιτυχία, τα προηγούμενα χρόνια .
Στη σχετική δήλωσή του, ο Γιώργος Καχριμάνης, αναφέρει τα ακόλουθα:
«Νιώθω την ανάγκη να πω δυο λόγια για την κατάσταση που έχει δημιουργήσει ο κος Δωρής στην ΔΕΥΑΝ.
Η ΔΕΥΑΝ όπως συνήθιζα να λέω δεν είναι τα δίκτυα και τα αντλιοστάσια. ΔΕΥΑΝ είναι οι άνθρωποι της . Όλοι αυτοί που από την πρώτη μέρα ίδρυσης της παλεύουν να λειτουργήσουν την ποιο συνθέτη και ζωτικής σημασίας υπηρεσία του Δήμου μας.
Καθημερινός αγώνας σε αντίξοες συνθήκες και υπό ένα μισθολογικό καθεστώς που εξαρτάται από την ίδια την ευημερία της και όχι από την κρατική επιχορήγηση.
Ως διοίκηση επενδύσαμε σ αυτή την εργασιακή ειρήνη και το αποτέλεσμα ήταν χαρούμενα βλέμματα και άνθρωποι έτοιμοι να υπερβάλουν εαυτό για το καλό της ΔΕΥΑΝ . Συνέπεια αυτής της σχέσης ήταν όλοι μαζί να παραδώσουμε στην κοινωνία έργα 50 εκ. ευρώ.
Τους τελευταίους 9 μήνες οι ίδιοι άνθρωποι ζουν τον απόλυτο τρόμο. Όταν επισκέφτηκα τα γραφεία της υπηρεσίας εκείνο που μου προξένησε μεγάλη εντύπωση ήταν το τρομαγμένο βλέμμα όλων των υπαλλήλων. Άνθρωποι που δεν τολμούσαν να μιλήσουν χωρίς να ρίχνουν κλεφτές ματιές στο θεωρείο μήπως τους παρακολουθεί ο πρόεδρος.
Λίγο χειρότερη ήταν η κατάσταση των εργαζομένων οι οποίοι ήταν με σύμβαση ορισμένου χρόνου. Αυτοί υπέφεραν. Προσβολές λεκτικές , επιθέσεις και τραμπουκισμοί ήταν συχνά φαινόμενα.
Πριν από λίγες μέρες το περιστατικό με τον Ηλία ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Οι προσπάθειες του σωματείου των εργαζομένων να εξηγήσουν στον κο Δωρή τις συνέπειες της συμπεριφοράς του χτύπαγαν σε τοίχο. Νιώθω λίγο υπεύθυνος που δεν μιλήσαμε λίγο νωρίτερα για όσα συνέβαιναν. Ευτυχώς που δεν ζήσαμε κάτι πολύ χειρότερο.
Τέλος, θέλω να πω ότι παρ’ όλες τις δυσκολίες τα προηγούμενα χρόνια ποτέ δεν χρειάστηκε τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι, ποτέ δεν σκέφτηκε το κεφάλι να χτυπήσει τα πόδια γιατί φιλοσοφία μας ήταν διοίκηση και εργαζόμενοι να είναι ένα σώμα».
