Τέλος στις προσδοκίες νομιμοποίησης αυθαίρετων κτισμάτων που ανεγέρθηκαν μετά το 1985 βάζει η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με απόφασή της που δημοσιεύθηκε χθες.
Με τη συγκεκριμένη απόφαση (3500/09), που αφορά μεν ευθέως τα αυθαίρετα, το Ανώτατο Δικαστήριο ουσιαστικά κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ως προς τις απόπειρες νομιμοποίησης ή τακτοποίησης των ημιυπαίθριων χώρων, καθώς και αυτοί εντάσσονται στο πλαίσιο των αυθαίρετων κατασκευών. Έτσι, παρά το γεγονός ότι η υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη πάγωσε προσωρινά τη ρύθμιση Σουφλιά, η επανεξέταση του ζητήματος θα προσκρούσει αναγκαστικά στην απόλυτη αυτή κρίση του ΣτΕ.
Τέλος στην «εξαίρεση». Ειδικότερα, το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο 3044/02 που έδωσε τη δυνατότητα εξαίρεσης από την κατεδάφιση αυθαίρετων κτισμάτων τα οποία εμφανίστηκαν εντός ή εκτός σχεδίου πόλεων και οικισμών μετά τον νόμο Τρίτση (1337/83) και τον ΓΟΚ του 1985. Υιοθετώντας την εισήγηση του συμβούλου Επικρατείας Ν. Ρόζου, η Ολομέλεια του ΣτΕ δέχθηκε ότι ο Ν. 3044/02 παραβιάζει το Σύνταγμα εφόσον επιτρέπει την ανατροπή των πολεοδομικών κανόνων που έχουν θεσπιστεί, καταστρατηγόντας έτσι τον ορθολογικό σχεδιασμό. Παράλληλα αντιβαίνει στους όρους που τέθηκαν το 1985, σύμφωνα με τους οποίους οποιαδήποτε άλλη εξαίρεση από την κατεδάφιση μετά τον νόμο Τρίτση δεν επιτρέπεται. Το Ανώτατο Δικαστήριο μάλιστα υπογραμμίζει ότι η νομιμοποίηση αυθαιρέτων που πραγματοποιήθηκε με τον νόμο Τρίτση συνιστά την τελευταία ανοχή που επέδειξε το Σύνταγμα στην αυθαίρετη δόμηση, τονίζοντας πως κάθε άλλη απόπειρα είναι αντισυνταγματική.
Η υπόθεση που προκάλεσε την έκδοση της απόφασης του ΣτΕ αφορά τη νομομοποίηση αυθαίρετου κτίσματος ξενοδοχειακής μονάδας στην Εκάλη.