Τις εποχές της ευμάρειας και της προόδου, χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις έπαιρναν δάνεια είτε για να εξασφαλίσουν μία στέγη, είτε για να επεκτείνουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα. Δεν μπορούσαν βέβαια να φανταστούν οι δανειολήπτες την κρίση που θα χτυπούσε την πόρτα μας. Σήμερα, με τη μείωση των εισοδημάτων και τη φοροκαταιγίδα που
πλήττει όλη την κοινωνία, το αποτέλεσμα είναι ότι τα μη εξυπηρετούμενα έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη και απειλούν την κοινωνική συνοχή και την επιβίωση χιλιάδων επιχειρήσεων.
Υποτίθεται ότι τα τελευταία χρόνια είχαν μπει κάποιες δικλείδες ασφαλείας στη διαχείρηση τους, έτσι ώστε να μην εξαντληθούν οι πραγματικά αδύναμοι και βρεθούν κυριολεκτικά στο δρόμο. Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών είχε πρωτοστατήσει και στην ανάδειξη του προβλήματος και στην ανάγκη εξεύρεσης λύσης καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις, κυρίως για τα επιχειρηματικά δάνεια. Δυστυχώς η Πολιτεία καθυστέρησε χαρακτηριστικά. Πλέον η εξέλιξη είναι δυσοίωνη και κυρίως εμπεριέχει μεγάλο βαθμό αδικίας. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μπορούν να πουλάνε τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε funds και μάλιστα σε άκρως χαμηλές τιμές. Δηλαδή κάποια «κοράκια» βρήκαν την ευκαιρία να αυξήσουν τα κέρδη τους σε αγαστή συνεργασία με τις τράπεζες και σε βάρος των πολιτών και των επιχειρηματιών που αδυνατούν λόγω της κρίσης να ανταποκριθούν στην αποπληρωμή των δανειακών τους υποχρεώσεων.
Ήδη συστημική τράπεζα έχει βγάλει στο «σφυρί» τέτοιου είδους δάνεια, ενώ ετοιμάζεται και δεύτερη. Δάνεια αξίας 1,5 δισ. ευρώ πωλούνται στο 3% της αξίας τους, με τα funds να εκμεταλεύονται την ευκαιρία για γρήγορο και άνετο πλουτισμό.
Ξαφνικά περιουσίες, επιχειρήσεις και κόποι μιας ζωής αλλάζουν χέρια. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι όλη αυτή η διαδικασία γίνεται χωρίς να δίνεται η δυνατότητα στον δανειολήπτη να καταφέρει να διατηρήσει την περιουσία του, καταβάλοντας το ίδιο αντίτιμο με τα funds. Αν αυτό δεν είναι αδικία, τότε τι είναι; Πολλοί «καχύποπτοι» κάνουν λόγο για δόλο, καθώς οι συμφωνίες είναι εξαιρετικά συμφέρουσες για τα «κοράκια» των αγορών.
Εμείς στο ΕΕΑ κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου προς την κυβέρνηση και τις τράπεζες, καθώς αυτή η αρνητική εξέλιξη μπορεί να δυναμιτίσει το επιχειρηματικό κλίμα της χώρας, να δημιουργήσει συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού με τους πιο αδύναμους να «εξαφανίζονται» και να απειλήσει ευθέως την κοινωνική συνοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι τα χρήματα για τις ανακεφαλοποιήσεις των τραπεζών είναι από το υστέρημα του ελληνικού λαού. Άρα πρέπει να ισχύουν κανόνες προστασίας του, για να μην καταλήξουμε να γίνουμε ένα προτεκτοράτο των «κορακιών».
Κυβέρνηση και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να δώσουν την κατάλληλη λύση που θα δίνει το δικαίωμα στους πραγματικά αδύναμους δανειολήπτες να διατηρήσουν την περιουσία τους και να μην τη δουν να καταλήγει σε funds έναντι πινακίου φακής.
