Κάποιοι πάνε να στήσουν ένα νέο σκηνικό πόλωσης. Έναν νέο δικομματισμό που ουσιαστικά θα απευθύνεται στο θυμικό μας και όχι στη νοημοσύνη μας. Το κόλπο παλιό και δοκιμασμένο. Όταν όμως ένας τόπος έχει περάσει τα τελευταία έξη χρόνια τα όσα έχει
περάσει είναι δυνατόν να ξαναγυρίσει πίσω;; Το πιο πιθανόν είναι να μην θέλουν πολλοί να μπούνε σε αυτό το παιχνίδι Οι λίγοι που θα μπούνε να έχουν καθορίσει τις ζωές τους παράλληλα με αυτές των κομμάτων. Να έχουν επενδύσει τα πάντα σε κάποια κόμματα αλλά αυτοί είναι λίγοι. Όσο υψώνονται οι τόνοι στην Βουλή τόσο πιο καχύποπτοι γινόμαστε εμείς και προσπαθούμε μέσα από τις αντεγκλήσεις και τις φωνές να δούμε αν κάτι από όλα αυτά αφορά εμάς η απλά ο θόρυβος γίνεται για να μας αποσπάσει την προσοχή από το πρόβλημα που υπάρχει και για το οποίο δεν υπάρχει μια λύση. Οι φωτοβολίδες της Βουλής δεν πρέπει ούτε κάν να τραβάνε την προσοχή μας. Τα ζήσαμε όλα Γνωρίζουμε όλες τις τεχνικές που χρησιμοποιούν για να μας ξεγελάσουν. Ας έχουμε τον αυτοσεβασμό μας τουλάχιστον Να μην μας λένε και κορόιδα. Απλα να λέμε: Συγνώμη αλλά δεν θα πάρουμε
Αρθρο του Γιώργου Αργυρίου στην εφημρίδα ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
