Το Δ.Σ. του Σωματίου επαγγελματιών Αλιέων «Άγιος Νικόλαος», Αρχαίας Επιδαύρου, διαμαρτύρεται με αγανάκτηση για την πρόταση να γίνει Ζώνη Ανάπτυξης Ιχθυοκαλλιεργειών στην περιοχή μας, που θα συγκεντρώσει σε μία έκταση περίπου 180.000 στρεμμάτων μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας.
Εμείς οι ψαράδες που ζούμε τα τελευταία 20 χρόνια καθημερινά τη σταδιακή καταστροφή της θάλασσας με την μέχρι τώρα λειτουργία των ιχθυοτροφείων και την εξαφάνιση του επαγγέλματός μας,
θέλουμε να υψώσουμε τη φωνή μας μπροστά σ’αυτό το έγκλημα που προτίνουν να γίνει.
– Αυτή τη στιγμή έχει αποκλειστεί το ψάρεμα από τις παραλίες που υπάρχουν ιχθυοτροφεία και από την περίμετρό τους.
– Γύρω από τα κλουβιά συγκεντρώνονται μεγάλα ψάρια ( φώκιες, δελφίνια κ.λ.π.) όλο το χρόνο (ενώ παλιά ήταν για ένα φυσιολογικό διάστημα), με αποτέλεσμα να καταστρέφουν τα δίχτυα μας. Αυτό γίνεται για να φάνε τα υπολείμματα των τροφών και τα υπόλοιπα μικρότερα ψάρια που συγκεντρώνονται για τον ίδιο λόγο γύρω από τα κλουβιά.
– Τα ψόφια ψάρια που μένουν στον πυθμένα των κλουβιών, πολλές φορές αδειάζονται στη θάλασσα.
– Παρατηρούμε ότι με την πάροδο του χρόνου τα ψάρια έχουν αλλάξει σχήμα και μορφή. Δεν είναι τα ψάρια που ξέραμε
– Η θάλασσα έχει πρασινίσει και βγάζει μία απαίσια μυρωδιά.
– Κάποιες μονάδες πετάνε τις άδειες πλαστικές σακούλες των τροφών στη θάλασσα. Έτσι καταστρέφεται ο βυθός. Αυτές οι σακούλες βγαίνουν το καλοκαίρι και στην επιφάνεια.
– Έχει τύχει να πιάσουμε με τα δίχτυα μας άχρηστα μεταλλικά κλουβιά από τον βυθό.
– Όταν ψαρεύουμε σε κοντινή απόσταση από τα ιχθυοτροφεία, μας πιάνει φαγούρα σε όλα τα σημεία του σώματός μας και κυρίως στα χέρια που έρχονται σε επαφή με το νερό. Οι δερματολόγοι μας είπαν ότι είναι σταφυλοκοκκίαση.
– Το βράδυ δεν υπάρχει σωστή φωταγώγηση και έτσι εμποδίζεται η διέλευσή μας.
– Όταν πολλές φορές λόγο του καιρού προσπαθούμε να απαγκιάσουμε σε απάνεμα μέρη, οι καραμπινιέροι των ιχθυοτροφείων «ρίχνουν» στον αέρα για να φύγουμε.
– Ο βυθός κάτω από τις εγκαταστάσεις έχει γίνει τσιμέντο. Δεν «σκατζάρονται» τα κλουβιά, όπως προβλέπουν οι άδειες.
– Το τι γίνεται απέναντι στην ξηρά δεν το συζητάμε. Μόνο το θέαμα των παραγκουπόλεων που έχουν στηθεί, μας κάνει να ντρεπόμαστε να αναφέρουμε το όνομα Επίδαυρος.
– Στον κόλπο της Επιδαύρου στην ανοιχτή θάλασσα δεν υπάρχει ζωή. Από το 1999 αυτό το κομμάτι έχει νεκρώσει οριστικά, σε βάθη από 150 έως 440 μέτρα. Οι καραβίδες, οι μπακαλιάροι, τα θράψαλα κ.λ.π. που ψαρεύαμε παλιά, έχουν εξαφανιστεί.
– Για να επιβιώσουμε πρέπει να ψαρεύουμε κοντά στις ακτές που οι πιο πολλές αποκλείστηκαν.
– Στις περιοχές αυτές έχει συγκεντρωθεί ένας μαύρος πολτός που τον πιάνουμε πολλές φορές με τα δίχτυα μας. Και πιστεύουμε ότι αυτό γίνεται επειδή τα βάθη αυτά είναι μεγάλα και έχουν μετατραπεί σε «χωνί» που συγκεντρώνει όλη τη σαβούρακαι τα κατακάθια. Ο κόλπος της Επιδαύρου έχει τα μεγαλύτερα βάθη στο Σαρωνικό
Ότι περιγράφουμε παραπάνω μπορούμε να το αποδείξουμε ζωντανά σε κάθε δύσπιστο. Αυτά τα ζούμε καθημερινά, τα βιώνουμε και δεν μπορεί καμία μελέτη δήθεν «περιβαλλοντική» να μας πείσει για το αντίθετο.
Πολλές φορές έχουμε απευθυνθεί για τα παραπάνω στις αρμόδιες υπηρεσίες, αλλά δεν βρήκαμε καμία ανταπόκριση.
Υποψιαζόμαστε ότι όπως η αλίευση της τούνας σημαντική πηγή εσόδων μας που μας περιορίστηκε στο ελάχιστο πήγε σε χέρια λίγων. Γι’ αυτό οι θεωρίες περί «ανάπτυξης» και «θέσεων εργασίας» δεν μας αγγίζουν.
Όσο για τον αλιευτικό τουρισμό που διαφημίζουν, αν μας πουν αν μπορεί να γίνει με τις παραπάνω συνθήκες.
Η θάλασσα είναι για εμάς ο χώρος που επιβειώνουμε εμείς και οι οικογένειές μας. Επειδή μας τρέφει και τις περισσότερες ώρες μας τις περνάμε εκεί, έχουμε την πιο στενή σχέση μαζί της. Έτσι μας έχει καλλιεργηθεί και μία ιδιαίτερη ευαισθησία για την προστασία της.
Θέλαμε αυτά που αναφέραμε παραπάνω να τα μάθουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι και όλος ο κόσμος, γιατί αν συνεχεχιστεί αυτή η καταστροφή δεν θα θαφτούμε μόνο εμείς αλλά και ολόκληρα τα χωριά μας. Ο τόπος μας δεν έχει κανένα μέλλον και τα παιδιά μας θα ξεκληριστούν.
Καλούμε όλο τον κόσμο, την τοπική μας κοινωνία, να ενεργοποιηθούμε ενωμένοι. Γιατί όπως είναι φανερό, η αγανάκτησή μας δεν έχει να κάνει μόνο με το επάγγελμά μας, δηλαδή δεν είναι συντεχνιακή, αλλά έχει να κάνει με τη ζωή όλων μας.
Έτσι λοιπόν:
– ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ ΚΑΜΙΑ ΝΕΑ ΜΟΝΑΔΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ (ΟΥΤΕ ΕΠΕΚΤΑΣΗ, ΟΥΤΕ ΜΕΤΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΟΥΤΕ ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΑΔΕΙΑΣ).
– ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΟ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΗΣ Α6 ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗΣ Π.Α.Υ.
– ΝΑ ΜΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΠΟΤΕ Π.Ο.Α.Υ. ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ.
– ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΚΑΘΑΡΗ Σ’ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
Ο Πρόεδρος: Δημ. Λασκαρας
O Αντιπρόεδρος: Θεοδ. Κυριακης
Ο Ταμίας: Θεοδ. Παπούλιας
Ο Γραμματέας: Αποστ. Μπαπαίτης
Τα μέλη: Κων/νος Παπούλιας, Γ. Παπούλιας, Δ. Λαμπριανός.
