ΠΡΙΝ ΑΠΟ πεντακόσια ήδη χρόνια πολλοί αρματολοί και κλέφτες κρύβονταν στα βουνά κυνηγημένοι από τους Οθωμανούς.
Για να ψήσουν λοιπόν την τροφή τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί έπρεπε να κρύψουν τον καπνό και την μυρωδιά του ψημένου κρέατος.
Έτσι έσκαβαν ένα λάκκο στο χώμα έβαζαν φωτιά και μετά σκέπαζαν με χώμα και κλαδιά την θράκα.
Παλιά Συνταγή για το Αρνί Κλέφτικο:
Έχουμε ένα μεγάλο αρνί βάρους 16 – 20 kg. περίπου.
Ανοίγουμε στο χώμα μεγάλο λάκκο για να χωρά με άνεση το αρνί και τον καίμε καλά.
Αφού καεί καλά ο λάκκος, αφαιρούμε όλα τα κάρβουνα απ’ αυτόν και τοποθετούμε το αρνί ασφαλισμένο μέσα στο τομάρι του. Εξυπακούεται ότι έχουμε βάλει αλάτι και πιπέρι στο εσωτερικό του και το έχουμε ράψει καλά.
Σκεπάζουμε καλά με το χώμα το αρνί και κλείνουμε τον λάκκο και από πάνω τοποθετούμε κάρβουνα που καίνε συνέχεια. Φροντίζουμε μάλιστα ώστε κάποιοι από την παρέα μας να συντηρούν διαρκώς τη φωτιά που πρέπει να είναι σε όλη της τη διάρκεια μικρή.
Έπειτα από 24 ώρες ανοίγουμε τον λάκκο και βγάζουμε το αρνί.
Πηγή: Αξιώτης Παράσχος, «Η ιστορία του κλέφτικου»
