Με απόφασή του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφαίνεται ότι η ανανέωση συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να δικαιολογείται «από την ανάγκη αντικατάστασης», ακόμη και σε περίπτωση «που η ανάγκη αυτή αποδεικνύεται πως είναι επαναλαμβανόμενη, ακόμη και μόνιμη», γεγονός που δημιουργεί δεδικασμένο για υποθέσεις εργαζομένων που ζητούν τη μεταβολή της σύμβασής τους από ορισμένου χρόνου σε αορίστου, σε όλη την Ευρώπη.
«Μόνο και μόνο το γεγονός ότι ένας εργοδότης υποχρεώνεται να προσφύγει σε προσωρινές αντικαταστάσεις με τρόπο επαναλαμβανόμενο, ακόμη και μόνιμο, και ότι οι αντικαταστάσεις αυτές μπορούν επίσης να καλυφθούν με την πρόσληψη μισθωτών βάσει συμβάσεων εργασίας αόριστης διάρκειας, δεν σημαίνει ότι υπάρχει κατάχρηση», αποφάσισε σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Η εκδίκαση της υπόθεσης την περίπτωση Γερμανίδας υπαλλήλου, η οποία εργάσθηκε για τον ίδιο εργοδότη επί 11 χρόνια υπογράφοντας 13 διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου και διεκδικούσε η σύμβασή της να γίνει αορίστου. Η συγκεκριμένη εργαζόμενη, αντικαθιστούσε κάθε φορά μισθωτούς που απασχολούνταν με συμβάσεις αόριστου χρόνου, όταν έφευγαν στις διακοπές τους.
