“Σκέψεις και συναισθήματα έρχονται κι αυτά να παίξουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στη διατροφική μας συμπεριφορά, επηρεάζοντας τον τρόπο, τις ποσότητες, αλλά και το είδος της διατροφής μας.” Είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης να νιώθουμε συναισθήματα. Τα συναισθήματα είναι απαραίτητα για την κινητοποίηση της συμπεριφορά μας που χρειάζεται για τη διασφάλιση
της σωματικής και ψυχολογικής μας ακεραιότητας. Τα συναισθήματα επιβεβαιώνουν εάν οι αξίες μας έχουν γίνει σεβαστές ή αν έχουν καταπατηθεί. Όλοι μας τρώμε συναισθηματικά ως ένα βαθμό και η σχέση μεταξύ φαγητού και συναισθημάτων διαγράφεται καθαρά στον καθημερινό λόγο: λέμε «χόρτασα, χάδια», «κατάπια το θυμό μου», «έχω όρεξη για ζωή», «με τάισαν με ψέματα». Όλοι θα έχετε νιώσει κάποια στιγμή να παρασύρεστε από την ψυχολογία σας και να επηρεάζεται για λίγο η διατροφική σας συμπεριφορά. Όσο καλά και να γνωρίζουμε ότι πρόκειται για ένα συναίσθημα που θέλουμε να καλύψουμε, θα τσιμπολογήσουμε λίγη σοκολάτα για να νιώσουμε καλύτερα. Όλα τα συναισθήματα είναι ικανά να επηρεάσουν την κατανάλωση φαγητού, λίγο περισσότερο όμως τα αρνητικά. Δεν εννοούμε πάντα ότι κάποιος τρώει περισσότερο όταν έχει κακή διάθεση, σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει και η αποχή από το φαγητό. Το πρόβλημα είναι ότι σε ανθρώπους που έχουν πρόβλημα με το βάρος τους αυτή η κίνηση μπορεί να πυροδοτήσει έναν ολόκληρο κύκλο αντιδράσεων που συμπεριλαμβάνει αίσθημα άγχους και ενοχής με αποτέλεσμα τα αρχικά και τα τελικά συναισθήματα να είναι τα ίδια μπαίνοντας σε ένα φαύλο κύκλο.
Συναισθηματικές καταστάσεις & Τύπος Διατροφής
ΘΥΜΟΣ Βουλιμικός Τύπος – Επαναστατικός Τύπος
ΑΓΧΟΣ/ ΑΝΗΣΥΧΙΑ/ ΦΟΒΟΣ Τσιμπολόγημα – Ανορεξία – Διατροφή για ανακούφιση και ηρεμία
ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ/ ΑΡΝΗΤΙΣΜΟΣ Αδιαφορία για τη διατροφή – Έντονες λιγούρες για ζάχαρη ακόμα και μετά από ένα καλό γεύμα
ΕΝΟΧΗ & ΝΤΡΟΠΗ Υπερφαγία ή Νηστεία- Δίαιτες γιο γιο – Πολλοί κανόνες σχετικά με το πώς πρέπει να τρώμε –Καταστροφολογία – Εναλλαγή υπερφαγίας – νηστείας
Για να μη χρειαστεί να επιβαρύνουμε το σώμα μας πρώτα πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το λόγο που θέλουμε να φάμε. Αν υπάρχει ψυχολογικός λόγος πρέπει να φροντίσουμε να το λύσουμε αλλιώς και όχι μέσω της τροφής, μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα στη ρίζα του. Πρέπει να καταλάβουμε πως το φαγητό είναι απαραίτητο για την επιβίωση μας! Μπορούμε να επιλέγουμε νόστιμα φαγητά στις κατάλληλες ποσότητες, δεν είναι ανάγκη να νιώθουμε πεινασμένοι αλλά ούτε και φουσκωμένοι. Τέλος, θέλει προσπάθεια να μετατρέψουμε τις αρνητικές σκέψεις σε θετικές και να επιβραβεύσουμε τον εαυτό μας για τα θετικά του στοιχεία! Πηγή: http://keadd.gr/
