Τέμπη : Όταν οι κόκκινες γραμμές στο Ναύπλιο γίνονται δυσδιάκριτες –Γράφει ο Γιώργος Αργυρίου

Να λοιπόν μέσα στον γενικό χαμό που βρήκαμε στο Ναύπλιο δίλλημα. Να αναβληθεί ο Μαραθώνιος η να γίνει κανονικά ; Να προχωρήσει ο Δημήτρης Κωστούρος σε παράταση του Εθνικού πένθους ή να αφήσει την ζωή να προχωρήσει κανονικά ; Να μπεί στην λογική της πλειοδοσίας στο Εθνικό πένθος ; Αυτή τη στιγμή που η κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση σόκ και η οργή ξεχειλίζει εμείς προσπαθούμε να …..Τι ;; Μα την αλήθεια τι λετε μωρέ και τι κάνετε ; Που το πάτε τελικά ; Που είναι οι κόκκινες γραμμές ; Καταλαβαίνεται τι γίνεται τελικά ; Πολιτικός Φαρισαϊσμός ; Για ποιόν γίνεται όλη αυτή η ιστορία με τον Μαραθώνιο και ποιος θα κερδίσει άραγε ; Κάποια στιγμή απλά το μόνο που μπορεί να έχει πραγματική ισχύ είναι το «Σκάστε όλοι οι πολιτικοί! Σήμερα ουρλιάζουν οι μανάδες». Η αλήθεια είναι τόσο απλή και τόσο τραγική γι αυτούς που έχασαν τους ανθρώπους τους .Η ζωή θα συνεχισθεί και συνεχίζεται . Θα γελάσουμε ,θα γλεντήσουμε ,θα χαθούμε στα καθημερινά προβλήματά μας και πολλοί ίσως ξεχάσουν… Και αν ξεχάσουμε τότε θα μας ξεχάσει ο Θεός γιατί περιφρονούμε τόσο πολύ την αξία της ζωής. Γιατί δεν παλεύουμε ώστε για κάθε έγκλημα να υπάρχει και τιμωρία Το ζήτημα δεν είναι να υποκριθούμε με αναβολές μαραθωνίων Το ζήτημα είναι να βιώσουμε το πένθος και να μην αφήσουμε να χαθεί η μνήμη τους Να αγωνισθούμε για να δικαιωθούν άν και καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να δικαιώσει την απώλεια μίας ζωής