Πατάτα Διδύμων : 100 χρόνια καλλιέργεια με άγνωστο τέλος

Ιδιαίτερα μεγάλη ήταν η συμμετοχή του κόσμου στη Γιορτή Πατάτας που διοργάνωσε η εθελοντική ομάδα του Λαογραφικού Κέντρου Διδύμων Αργολίδας για ένα προϊόν που κλείνει 100 χρόνια ιστορίας αλλά όπως όλα δείχνουν βρίσκεται σε αδιέξοδο και πιθανόν στο μέλλον να υπάρχει σαν καλλιέργεια για προσωπική χρήση . Ένας από τους λίγους παραγωγούς που ασχολούνται ακόμα με την καλλιέργεια ο παραγωγός Γιώργος Φράγκος θα μας τονίσει ότι : η καλλιέργεια της πατάτας είχε φθάσει στο αποκορύφωμα της μέχρι τις αρχές της δεκαετίας Η έλλειψη νερού όμως ήταν καθοριστική για την πορεία της πατάτας αφού οι πρώτες γεωτρήσεις που έγιναν τότε βρήκαν θάλασσα και έτσι εγκαταλείφθηκε κάθε προσπάθεια . Οι υπόλοιποι δούλεψαν με το νερό που τους έδιναν τα πηγάδια » Η πατάτα της περιοχής Διδύμων χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά και δίνει παραγωγή δύο φορές τον χρόνο .
Η πρώτη είναι Ιούνιο με Ιούλιο και η δεύτερη Νοέμβρη Δεκέμβριο. Αρκετοί πιστεύουν ότι η πατάτα έχει ιδιαίτερα πλεονεκτήματα τόσο λόγω του μικροκλιματος της περιοχής όσο και γιατί καλλιεργείται σε κοκκινόχωμα. Βέβαια ένας από τους λόγους που η καλλιέργεια της πατάτας οδεύει στην συρρίκνωση της όπως μας δήλωσε ο Γιώργος Φράγκος : « είναι και η αύξηση του κόστους καλλιέργειας που δεν αφήνει κανένα περιθώριο κέρδους και την καθιστά επιζήμια. Σήμερα στην περιοχή καλλιεργούνται πλέον μόνο 50 στρέμματα
Ιστορία
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων μέσα από μία εμπεριστατωμένη ομιλία από την εκπαιδευτικό Βουρλή Αναστασία ήρθαν στην δημοσιότητα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία για την διαδρομή της πατάτας Συγκεκριμένα η ανέφερε τα ακόλουθα : «Στα Δίδυμα η καλλιέργεια της πατάτας άρχισε την δεκαετία 1915-1925 καθώς σύμφωνα με πληροφορίες που δόθηκαν από τον Δημήτριο Τσατσαρό εκείνη την περίοδο άρχισαν να ανοίγουν πηγάδια και να φτιάχνουν περιβόλια . Είναι γνωστό ότι οι πατάτες για να ευδοκιμήσουν χρειάζονται εύφορο έδαφος και καλό πότισμα Μέχρι το 1910 υπήρχαν μόνο 4 πηγάδια στο χωριό από τα οποία δεν αντλούσαν μεγάλες ποσότητες νερού Αυτό αποδεικνύει ότι δενε υπήρχαν περιβόλια .Τα τρία αρχαία πηγάδια ήταν μέσα στο χωριό ενώ το τέταρτο ανήκε σε ιδιώτη.
Το νερό ήταν συνεχώς σε 4 μέτρα βάθος γατί δεν ήταν σε μεγάλες ποσότητες.
Μετά το 1910 και έως το 1915 ο αείμνηστος Δημήτρης Κωτσοβός επιστρέφοντας από την Αμερική άνοιξε επτά πηγάδια βάθους τεσσάρων μέτρων και δημιούργησε το πρώτο μεγάλο περιβόλι με οπωροφόρα δένδρα.» Συνεχίζοντας η εκπαιδευτικός Βουρλή Ανασστασία ανέφερε ότι το παράδειγμα του Δημήτρη Κωτσοβού ακολούθησαν στην πορεία και άλλοι παραγωγοί και έτσι γέμισε το χωριό μαγγανοπήγαδα και η παραγωγή της πατάτας ήταν μεγάλη .Το αποκορύφωμα για την πατάτα σύμφωνα με την Βουρλή Αναστασία ήρθε στην μεταπολεμική περίοδο και συγκεκριμένα 1952-1960 όταν άνοιξαν οι δρόμοι και αγόρασαν οι αγρότες μηχανές άντλησης νερού για τα πηγάδια τους