Μπορεί να στενάζουν τα νοικοκυριά από τις απανωτές αυξήσεις στους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και να δυσκολεύονται αφάνταστα να τους πληρώσουν, όμως κάποιοι χαμογελούν με μεγάλη ικανοποίηση αφού βλέπουν τα (υπερ) κέρδη τους να πολλαπλασιάζονται καθημερινά. Είναι οι επιχειρηματίες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, οι οποίοι κατά παραχώρηση από την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη και της Ν. Δημοκρατίας, βάζουν κυριολεκτικά το μακρύ τους χέρι στις μισοάδειες τσέπες των καταναλωτών και παίρνουν χωρίς ντροπή ό,τι έχει απομείνει, με την εκκωφαντική σιωπή της (Ρ.Α.Ε.) Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας η οποία υποτίθεται ότι θεσπίστηκε για να προστατεύει τους καταναλωτές και να αποτρέπει τυχόν κερδοσκοπικά φαινόμενα.
Η θέσπιση κανόνων στην «ελεύθερη» πλέον αγορά ηλεκτρικού ρεύματος έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε οι εταιρίες να έχουν μόνο κέρδη, είτε πέσει η τιμή του ρεύματος είτε ακριβύνει. Κι αυτό γιατί η περιβόητη «ρήτρα αναπροσαρμογής», ενεργοποιείται μόνο στην περίπτωση που η τιμή ανέβει, όπως ακριβώς συμβαίνει τώρα, μεταφέροντας την αύξηση στον καταναλωτή. Αν προσθέσει κανείς και τους «αυθαίρετους συντελεστές» που ανεβάζουν ακόμη περισσότερο τη χρέωση της τιμής για να προστατευθεί ο πάροχος από μελλοντική (!) αύξηση της τιμής του ρεύματος, καταλαβαίνει πόσο υπερκέρδος εισρέει στα ταμεία των εταιριών. Τέτοια ελεύθερη αγορά, που να μηδενίζεται το επιχειρηματικό ρίσκο και να εξασφαλίζονται στους ιδιώτες μόνο κέρδη, μόνο η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μπορούσε να σχεδιάσει.
Ο κόσμος υποφέρει αδυνατώντας να αντιληφθεί το μέγεθος της αναλγησίας. Ο συνδυασμός των υπέρογκων λογαριασμών με τις μεγάλες αυξήσεις στα καταναλωτικά αγαθά και την ξέφρενη άνοδο στις τιμές των καυσίμων, χωρίς όμως να λαμβάνονται μέτρα προστασίας (μείωση φόρου κατανάλωσης και επιβολή πλαφόν στις τιμές), εξανεμίζει τους ούτως ή άλλως χαμηλούς μισθούς και τις συντάξεις. Επαγγελματίες καταφεύγουν στο κλείσιμο των μικρών επιχειρήσεών τους, αγρότες εγκαταλείπουν τις καλλιέργειές τους, νέοι αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας και οι περισσότεροι ζουν πλέον σε περιβάλλον απόλυτης ανέχειας και ανασφάλειας. Οι καλύτερες δουλειές που υποσχόταν προεκλογικά το επιτελείο των «αρίστων», τελικά ήταν μόνο για τους φίλους και κολλητούς τους και για τους προστατευόμενους μεγαλοεπιχειρηματίες. Αυτοί, που στα λόγια είναι φανατικοί πολέμιοι του Κράτους, τελικά ζουν αποκλειστικά απομυζώντας τον Δημόσιο κορβανά.
Οι εκλογές πλησιάζουν και σύντομα η χώρα θα απαλλαγεί από την χειρότερη Κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση του 1974 μέχρι σήμερα. Οι πολίτες της θα επιλέξουν μια άλλη πολιτική, που θα έχει στο επίκεντρο τον Άνθρωπο και όχι το Κέρδος. Μια Κυβέρνηση που θα κατανοεί τις δυσκολίες του επαγγελματία, του μικροεπιχειρηματία, του νέου, του μισθωτού, του οικογενειάρχη που αγωνιά για το μέλλον των παιδιών του. Μια Κυβέρνηση που θα στέκεται στο πλάι των ανθρώπων, με πρώτιστο μέλημά της την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους και όχι την αλόγιστη αύξηση των κερδών των μεγαλοεπιχειρηματιών με οποιοδήποτε κόστος.
