Πλησιάζει η επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821 και μάλλον από ότι φαίνεται οι εορτασμοί θα είναι ήπιοι ή ελάχιστοι μια και τα διακόσια χρόνια από την Επανάσταση πέρασαν. Βέβαια, ειδικά για την πόλη του Ναυπλίου ίσως θα έπρεπε οι εορτασμοί να είναι πιο έντονοι φέτος, μια και το Ναύπλιο απελευθερώθηκε το 1822 την δεύτερη χρονιά της Επανάστασης, αλλά ποιος δίνει σημασία σε λεπτομέρειες.
Μια από τις μορφές του Αγώνα με την πλέον υψηλή προσφορά και κοινή αποδοχή είναι ο Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς ο Τουρκοφάγος. Εξαιρετικός πολεμιστής, γενναίος, υπομονετικός, παράτολμος, παρών πάντα, έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα για την ελευθερία. Αλλά ταυτόχρονα χαμηλών τόνων, δεν εξαργύρωσε την συμμετοχή του και την προσφορά του στον Αγώνα, ούτε σε θέσεις, ούτε σε υλικές ανταμοιβές, υπέμεινε τα πάντα με άφθαστη αξιοπρέπεια, και πέθανε φτωχός και στερημένος. Όλα αυτά όμως είναι γνωστά, γιατί λοιπόν σας κουράζω σήμερα;
Ο Νικηταράς ήταν παντρεμένος με την Αγγελίνα θυγατέρα Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη και μαζί απέκτησαν τρία τέκνα, ένα αγόρι, τον Ιωάννη Νικήτα Νικηταρά στρατιωτικό, ο οποίος επέλεξε ως επώνυμο το προσωνύμιο του πατέρα, του και δύο κόρες. Ο Ιωάννης όπως μας πληροφορούν οι πηγές, μέσω της «Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού», παντρεύτηκε την Βασιλική Τσίπη, από το Άργος και εγκαταστάθηκε εκεί. Για τα δύο κορίτσια όμως, δυστυχώς, γνωρίζουμε σχετικά λίγα πράγματα. Το πιο γνωστό είναι ότι η μία κόρη του τρελάθηκε όταν είδε τον πατέρα της να επιστρέφει από την φυλακή ανήμπορο, εξουθενωμένο και τυφλό.
Εδώ εμπλέκεται ο μικρός ναός των Αγίων Πάντων του Ναυπλίου και το γύρωθεν αυτού παλαιό νεκροταφείο της πόλεως του Ναυπλίου. Συγκεκριμένα μας δίνει στοιχεία, πιθανά, για μια ακόμα κόρη, άγνωστη ακόμα και στον πλέον βαθύ γνώστη της ιστορίας της οικογένειας των Σταματοπουλέων, τον κ. Αντώνιο Παναγιωτόπουλο, ερευνητή, ιστορικό, συγγραφέα και απόγονο της φαμίλιας.
«ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΝΕΑ ΜΑΡΙΑ ΤΟΥΝΟΜΑ ΚΕΙΜΑΙ ΕΝΤΑΥΘΑ ΘΥΓΑΤΥΡ ΝΙΚΗΤΑΡΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΥ ΚΛΗΘΕΝΤΟΣ ΠΑΤΡΟΣ ΜΕΝ ΦΙΛΟΣΤΟΡΓΟΤΑΤΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΑΤΡΟΜΗΤΟΥ ΠΡΟΜΑΧΟΥ ΤΕΣΣΑΡΑΣ ΚΕΔΕΚΑ ΕΤΗΣ ΗΡΠΑΓΗΝ ΑΙΦΝΙΔΙΩ ΘΑΝΑΤΩ ΤΗΝ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1842 ΗΜΕΡΑ ΘΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΓΕΝΕΣΙΑΣ»
Προκύπτει λοιπόν ότι υπήρχε μια ακόμη κόρη που δυστυχώς απεβίωσε ξαφνικά στις 25 Μαρτίου 1842 σε ηλικία 14 ετών, επιφέροντας ένα ακόμα χτύπημα στην οικογένεια Σταματελόπουλου.
Φαίνεται πως ο μικρός ναός των Αγίων Πάντων και οι ταφόπλακές του έχουν να μας αποκαλύψουν πολλά στοιχεία. Η ευχάριστη πληροφορία είναι ότι η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο, με την ταφόπλακα της νεαρής Μαρίας, βρήκε ήδη την θέση της στο βιβλίο του κ. Αντώνιου Παναγιωτόπουλου, με την ιστορία των γυναικών της οικογένειας Σταματελόπουλου, το οποίο βρίσκεται στο τυπογραφείο καθοδόν για την έκδοσή του.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
