Ιδιαίτερα θετική υποδοχή έχει η Τρίτη ποιητική συλλογή του Σωτήρη Σαλή που κυκλοφορεί με τίτλο «Χρώματα πάνω από τα βουνά » Ο Σωτήρης Σαλής που ζεί στο Ξυλόκαστρο έχει εκδώσει ήδη άλλες δύο ποιητικές συλλογές Η πρώτη έχει τίτλο «Από το χώμα στον ήλιο» και η δεύτερη «το φώς και το σκοτάδι ». Τη νέα ποιητική συλλογή προλόγισε η Ελένη Γεωργίου Δρ Θεατρολογίας που αναφέρει τα ακόλουθα :
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΜΕ ΑΞΟΝΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ
Στίχοι… Στίχοι γεμάτοι χώμα, γη, στίχοι γεμάτοι μύθο, ορμή και αντίσταση, λόγια που αντηχούν τη μελωδία της παράδοσης αλλά και τους θορύβους της σύγχρονης φθοράς. Η ποίηση του Σωτήρη Σαλή στηρίζεται στη γη με το ένα πόδι από μέταλλο και με το άλλο από νερό και κουτσαίνει ρυθμικά ακολουθώντας το ρυθμό της ελληνικότητας, με μια αίσθηση ότι ο χρόνος εκτείνεται προς τα πίσω για να επιταχύνει.
Η συλλογή του έχει μορφή που ακουμπάει περισσότερο την παραδοσιακή μετρική παράδοση, χωρίς αυτό να αποτελεί μονόδρομο. Οι στίχοι αλλά και οι ατροφικές ενότητες διασπώνται με μια διάθεση ανάπτυξης του νοήματος με διασκελισμούς, που όμως πέρα από τη φόρμα αντανακλούν μια εσωτερική διάθεση ανάπτυξης.
Μέσα από τα ποιήματα του περνούν ήρωες, θεοί, ιστορικά πρόσωπα, φυσικά και αστρικά φαινόμενα τα οποία συνδέουν τη σύνθετη σύνθεση μιας υπαρξιακής ανησυχίας που έχει τόπο, καταγωγή, ιστορία, αναφορές, κλέος και αποτυχίες, που έχει δρόμο και εμπόδια, που έχει όνειρα και εφιάλτες, που έχει φαντάσματα και
Άλλοτε με σαφείς γεωγραφικούς προσδιορισμούς και άλλοτε με την ασάφεια του πάντα και παντού ο Σωτήρης Σαλής φτιάχνει μια πολύ καθορισμένη ποιητική ταυτότητα. Μπορούμε να αναζητήσουμε τις αναφορές του στην παραδοσιακή ποίηση, στους ποιητές της γενιάς του ’30 αλλά και σε σύγχρονες ποιητικές αναφορές.
Θα μπορούσαμε να εξετάσουμε τα ποιήματά του αναδεικνύοντας μέσα από αυτά τις λέξεις που επικρατούν, τις λέξεις που επικροτούν αλλά και αποδοκιμάζουν. Για μια μικρή προ-λογική επίδειξη παραθέτω κάποιες από αυτές: Τοπία, σκιές, όνειρα, αλυσίδες, καρποί, χρώματα, λήθη, φως, προσταγές, σκοτάδι, χώμα , σκόνη, χρόνος, πολεμιστές, ταξιδευτές, θεοί και τύχες συνδέονται νοηματικά και μετρικά για να σχηματίσουν εικόνες που έρχονται από το παρελθόν, εικόνες που έχουν γίνει κομμάτι μιας συλλογική μνήμης περί του ελληνικού πνεύματος. Η ποίησή του, λοιπόν, δεν αφορά το ιδιωτικό, το προσωπικό αλλά το συλλογικό.
Ο Σωτήρης Σαλής κινείται με άξονα τη μνήμη που εμπεριέχεται στις λέξεις, δεν υπονοεί, εννοεί,
φωτίζει και φωνάζει. Δημιουργεί εικόνες, σκηνογράφε!, δημιουργεί ήχους, ηχογραφεί, με μια ομοιοκατάληκτη ποικιλία ποιητικών τρόπων με σχήματα που ακροβατούν μεταξύ της παραδοσιακής και της σύγχρονης γραφής και δημιουργεί μια συλλογή που ξεκινάει με τη γεύση του κρασιού για να καταλήξει στη θαλπωρή της τύχης και στην ανατροπή της.
Ο Σαλής στοχάζεται περί του ανθρώπου, περί του είναι και του κάνει, στοχάζεται περί της φύσης και της απόκλισης από αυτή με μια διάθεση να μεταβιβάσει την ελπίδα του στο επέ-κεινα. Δεν ακολουθεί ανεξιχνίαστους δρόμους αλλά οικεία και αναγνωρίσιμα μονοπάτια και αχνάρια που θα κάνουν τον ανα-γνώστη να νιώσει την ασφάλεια και την ομορφιά της δια-δρομής.
Ελένη Γεωργίου Δρ Θεατρολογίας
