Φέτος συμπληρώνονται 48 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τον ξεσηκωμό των φοιτητών που άναψε τη σπίθα σε ένα ευρύτερο αντιδικτατορικό ξέσπασμα του λαού της Αθήνας απέναντι στο καθεστώς της 21ης Απριλίου.
Η εξέγερση της 17ης Νοεμβρίου υπενθυμίζει ότι ο δρόμος για τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και τη Δικαιοσύνη χαράσσεται από τους μεγάλους αγώνες του λαού. Αγώνες κόντρα σε αυταρχικά καθεστώτα και τα κάθε λογής αντιδραστικά στηρίγματά τους.
Στρέφοντας τη ματιά μας στο σήμερα, ο αγώνας που έχουμε μπροστά μας ορίζεται κυρίαρχα από το καθήκον να νικήσει η ζωή! «Να προστατεύσουμε την κοινωνία από τη φονική πανδημία και τις οικονομικές συνέπειες που έχει αυτή προκαλέσει! Να θωρακίσουμε την κοινωνία από το τρομακτικό κύμα λεηλασίας του λαϊκού εισοδήματος! Να βγούμε όρθιοι και νικητές!».
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ούτε θέλει, ούτε μπορεί να υπερασπιστεί την δημόσια υγεία και την ασφάλεια της κοινωνίας. Μοναδικό της μέλημα η προστασία των συμφερόντων των ολίγων, των κλινικαρχών, του ΣΕΒ, των ιδιωτικών κολεγίων.
Η βία και ο αυταρχισμός κυριαρχεί σε μια κυβερνητική πολιτική που είναι εχθρική προς τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιστρέφοντας σε καιρούς σκοτεινούς, μετατρέπει ξανά την ΕΥΠ σε μηχανισμό παρακολούθησης πολιτών και ψάχνει για ‘εσωτερικούς εχθρούς’.
Είναι πλέον Ηλίου φαεινότερον ότι το ‘τελευταίο μίλι’ του κ. Μητσοτάκη αποτελεί έναν ατελείωτο Γολγοθά. Η μόνη διέξοδος είναι να φύγει αυτή η αυταρχική, αναποτελεσματική και αντιδραστική κυβέρνηση!».
Το Πολυτεχνείο ζει στους αγώνες του σήμερα! Το νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, μας εμπνέει για ένα καλύτερο αύριο και μας εμποδίζει να αποδεχτούμε την παρακμή. Μας θυμίζει ότι καμία δύναμη δεν μπορεί να σταματήσει έναν λαό που διεκδικεί το δικαίωμα του σε μία καλύτερη ζωή με δικαιοσύνη, ελευθερία και δημοκρατία.
