Οι φιλόξενοι κάτοικοι της όμορφης Θερμησίας, αν και η περιοχή είναι «γεμάτη» θάλασσα και τουρισμό, παραδόξως δεν ασχολούνται με συναφή επαγγέλματα. Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι περίπου 1000 και το κύριο επάγγελμά τους είναι η γεωργία και η καλλιέργεια της ελιάς. Παλαιότερα, οι αγρότες της περιοχής καλλιεργούσαν και άλλα προϊόντα αλλά λόγω των έντονων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν με το νερό αλλά και για άλλους λόγους σταμάτησαν να καλλιεργούν. Έτσι λοιπόν το προϊόν που παράγει η περιοχή είναι το λάδι, το οποίο μάλιστα είναι από τα καλύτερα όσον αφορά στην ποιότητα που παράγει η χώρα μας. Οι κάτοικοι της Θερμησίας, μιλώντας στην εφημερίδα μας, μας ανέφεραν ότι τη μεγαλύτερη ανάπτυξη το χωρίο τη γνώρισε τη δεκαετία του ’80 και μάλιστα, το κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν πάρα πολύ υψηλό. Ωστόσο, όπως μας είπαν, τα πλεονεκτήματα του χωριού δεν τα αξιοποίησαν οι κυβερνώντες με αποτέλεσμα να μείνει πίσω. Ωστόσο, οι φυσικές ομορφιές του χωριού μαγνητίζουν τον επισκέπτη. Και όποιος επισκεφθεί την Ερμιονίδα και δεν περάσει μια βόλτα από την Θερμησία σίγουρα «χάνει».
Γιώργος Μπουρικας Δ.Σ. Μειοψηφίας
«Το χωριό μας έχει περίπου 1000 μόνιμους κατοίκους. Αλλά λόγω των δύο μεγάλων ξενοδοχείων ο πληθυσμός αυξομειώνεται. Έχουμε επίσης και έναν οικισμό με 400 κατοικίες στον οποίο ζουν πολλοί επώνυμοι. Τους καλοκαιρινούς μήνες είναι εδώ καθημερινά ενώ τους χειμερινούς έρχονται τα Σαββατοκύριακα. Όλως περιέργως τα επαγγέλματα των μόνιμων κατοίκων δεν έχουν καμία σχέση με τον τουρισμό. Ούτε με τη θάλασσα. Ασχολούνται με τον αγροτικό τομέα. Μέχρι πρότινος που είχαμε την ικανοποιητική απόδοση του υδροφόρου ορίζοντα, καλλιεργούσαμε ελιές και εσπεριδοειδή και παράγουμε το καλύτερο λάδι της Ελλάδος. Τώρα δυστυχώς έχουμε περιοριστεί μόνο στην παραγωγή ελαιολάδου. Νεολαία έχει αρκετή το χωριό. Όχι όμως όπως ήταν πριν από 15 χρόνια. Έχουν αλλάξει άρδην οι συνθήκες. Ο πρώτος λόγος που σημειώθηκε αυτή η αλλαγή είναι ο «Καποδίστριας». Εγώ ήμουν ο μοναδικός, ως μέλος της ΚΕΔΚΕ το 1977, που καταψήφισα το πρόγραμμα αυτό και πιστεύω εκ των πραγμάτων δικαιώθηκα. Διότι, σχεδόν, ερημοποιήθηκαν τα χωριά. Όσον αφορά το χωριό μας δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ερημοποίηση γιατί η Θερμησία είναι παραγωγική. Αλλά εν πάση περιπτώση δεν έχει τον τρόπο ζωής τον οποίο είχε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του τόπου είναι ο τρόπος διοικήσεως των νέων δήμων».
«Οι περισσότεροι εδώ στο χωριό είναι αγρότες. Παλαιότερα ήταν πολύ καλό χωριό. Πριν από περίπου 15 χρόνια το κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν πάρα πολύ υψηλό για τα δεδομένα της Αργολίδας. Κάποια στιγμή που οι παραγωγές πήγαιναν καλά και οι τιμές ήταν καλές ήταν καλά τα πράγματα. Αλλά μετά άλλαξαν τα δεδομένα. Σχετικά με τον τουρισμό, το χωριό μας δεν νομίζω ότι επωφελείται πολύ. Η Θερμησία ήταν από τα πρώτα μέρη της Ελλάδας που είχαν τουρισμό. Και όταν δόθηκε οι δυνατότητα να γίνουν επενδύσεις στον τουρισμό με διάφορα προγράμματα, η περιοχή η δική μας χαρακτήριστηκε κορεσμένη τουριστικώς με αποτέλεσμα να μη γίνει καμία επένδυση καινούρια. Αντιθέτως σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, δώσανε επιδοτούμενα δάνεια και όλοι αναπτύχθηκαν. Σήμερα το χωριό μας έχει ελάχιστα ενοικιαζόμενα δωμάτια. Ο τουρισμός δεν βοηθάει το χωριό».
«Η κύρια ενασχόλησή μας είναι η γεωργία. Σήμερα καλλιεργούμε σχεδόν αποκλειστικά ελιές. Παλαιότερα παράγαμε και άλλα προϊόντα αλλά δυστυχώς λόγω του νερού αλλά και λόγω της κακής τιμής πώλησης των προϊόντων τα σταματήσαμε. Τότε το χωριό μας, μια εικοσαετία πριν, ήταν πιο ζωντανό. Είχε περισσότερο κόσμο, περισσότερα χρήματα αλλά με το πέρασμα των χρόνων «έπεσε». Δεν αναπτυχθήκαμε, αν και θα μπορούσαμε επειδή η περιοχή έχει τουρισμό. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι δουλειές να είναι δύσκολες και οι νέοι να προσπαθούν να αναζητούν την τύχη τους στις μεγάλες πόλεις. Αν είχαμε αναπτυχθεί θα ήταν εντελώς διαφορετικά τα πράγματα».
