Από το Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του ΥΠΕΧΩΔΕ εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση :
Επειδή τις τελευταίες μέρες έχουν δει τη δημοσιότητα μια σειρά από ανακρίβειες σχετικά με το ιδιαίτερα σημαντικό θέμα της τακτοποίησης των ημιυπαίθριων χώρων, οφείλουμε να δώσουμε τις εξής απαντήσεις:
Πρώτον. Δημοσίευμα κυριακάτικης εφημερίδας –και στη συνέχεια άλλων εφημερίδων- είναι απολύτως ανακριβές, διότι όπως φαίνεται, βασίζεται σε ανακριβείς πληροφορίες.
Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι δήθεν «στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει παραπεμφθεί προς κρίση το σημαντικότατο αυτό θέμα με απόφαση του Ε’ τμήματος του δικαστηρίου, λόγω μείζονος σπουδαιότητος. Η εισήγηση είναι καταπέλτης κατά της νομιμοποίησης των ημιυπαίθριων χώρων».
Η κυβέρνηση απηύθηνε ερώτημα στο ΣτΕ αν, έστω, ασχολείται με το θέμα και η απάντηση ασφαλώς ήταν κατηγορηματικά αρνητική. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα και την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το ΣτΕ δεν κρίνει απευθείας τη συνταγματικότητα των νόμων αλλά διοικητικές πράξεις, που εκδίδονται βάσει των νόμων –και αυτές όχι αυτεπαγγέλτως αλλά κατόπιν προσφυγής. Ο συγκεκριμένος νόμος ψηφίστηκε τον Ιούλιο –δηλαδή κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών- και, φυσικά, δεν έχει εκδοθεί έως τώρα καμία διοικητική πράξη που βασίζεται σε αυτόν.
Αλλά κι αν ακόμα είχε εκδοθεί τέτοια διοικητική πράξη –που επαναλαμβάνουμε ότι ΔΕΝ έχει εκδοθεί- δεν θα ήταν δυνατό να έχει δικαστεί στη διάρκεια των δικαστικών διακοπών σχετική υπόθεση και να υπάρχει, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, παραπεμπτική απόφαση Τμήματος του ΣτΕ προς την Ολομέλεια του Δικαστηρίου.
Δεύτερον. Σήμερα, είδε το φως της δημοσιότητας μία νέα φημολογία, ότι το ΣτΕ δήθεν «θα κρίνει εμμέσως τη συνταγματικότητα της τακτοποίησης των ημιυπαίθριων», μέσω απόφασής του για κάποιο ξενοδοχείο στην Εκάλη. Πρόκειται για δύο εντελώς άσχετα μεταξύ τους θέματα. Καταρχήν να διευκρινίσουμε ότι δεν γνωρίζουμε το θέμα του συγκεκριμένου ξενοδοχείου, καθότι έλαβε χώρα επί των ημερών της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Εφόσον, όμως, το πρόβλημα ήταν ότι δεν περιλαμβανόταν στις εγκεκριμένες χρήσεις της συγκεκριμένης περιοχής η λειτουργία ξενοδοχείου, τότε είναι προφανές ότι το θέμα δεν έχει ούτε άμεση ούτε έμμεση σχέση με το νόμο τακτοποίησης των ημιυπαίθριων. Διότι, απλούστατα, στο νόμο ορίζεται σαφώς ότι τακτοποίηση μπορεί να γίνει μόνο εάν η συγκεκριμένη χρήση επιτρέπεται στη συγκεκριμένη περιοχή.
Τρίτον. Η σύγχυση από όλα τα παραπάνω επιτείνεται από αποπροσανατολιστικές αναφορές σε μέσα ενημέρωσης σχετικά με τη στάση των συμβολαιογράφων. Είναι απολύτως ανακριβές ότι δήθεν «οι συμβολαιογράφοι δήθεν αρνούνται να κάνουν μεταβιβάσεις ημιυπαίθριων που έχουν τακτοποιηθεί».
Και σε αυτό το θέμα η απάντηση είναι προφανής: δεν έχει γίνει ακόμα καμία τακτοποίηση ημιυπαίθριου, άρα προφανώς δεν έχει ζητηθεί να γίνει καμία μεταβίβαση, άρα προφανώς κανείς συμβολαιογράφος δεν έχει…αρνηθεί να την κάνει.
Η αλήθεια είναι ότι απλώς ο σύλλογος των συμβολαιογράφων Αθηνών έκανε ένα ερώτημα προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, όπου ανέφερε και τις δύο απόψεις που υπάρχουν στους κόλπους του –άλλοι συμβολαιογράφοι κρίνουν ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα όταν τους ζητηθεί να κάνουν τις σχετικές μεταβιβάσεις και άλλοι κρίνουν ότι θα υπάρξει- και ζητάει να μάθει τι από τα δύο ισχύει. Ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, κ. Σουφλιάς, έχει απαντήσει τόσο στη Βουλή όσο και με δήλωσή του στις 7 Αυγούστου, ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αφού κανείς δεν ζητάει από τους συμβολαιογράφους να κάνουν κάτι διαφορετικό από το νόμιμο και το πραγματικό, άρα δεν χρειάζεται να ανησυχούν. Ο Εισαγγελέας δεν έχει απαντήσει ακόμα, ώστε να ξεκαθαρίσει και νομικά το θέμα. Μέχρι να γίνει κι αυτό, οι «ανησυχούντες» ας μη βιάζονται, ας μην αποκρύπτουν τη μία άποψη των συμβολαιογράφων παρουσιάζοντας μόνο την άλλην και, βέβαια, ας μην παραπληροφορούν τον κόσμο ότι δήθεν υπάρχουν αρνήσεις από συμβολαιογράφους για…ανύπαρκτες μεταβιβάσεις.
Καταφεύγουμε σε αυτήν την αναλυτική απάντηση γιατί το θέμα είναι ιδιαίτερης σημασίας και αφορά εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και, τελικά, όλους τους Έλληνες. Ο νόμος 3775/2009 είναι μία πλήρης και πολύ καλά οργανωμένη «χειρουργική» επέμβαση που αντιμετωπίζει ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα προς όφελος ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Οι ενδιαφερόμενοι πολίτες έχουν επιτέλους την ευκαιρία να τακτοποιήσουν το θέμα τους, το κοινωνικό σύνολο ωφελείται από την είσπραξη του ποσού που θα συγκεντρωθεί και, το κυριότερο ίσως, ταυτόχρονα λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα για να μη δημιουργηθεί ξανά παρόμοιο πρόβλημα στο μέλλον. Το τονίζουμε αυτό, διότι παρόμοια μέτρα δεν είχαν ληφθεί με το νόμο του 1983.
Αναρωτιόμαστε γιατί όλη αυτή η επίθεση κατά του συγκεκριμένου νόμου. Τι θέλουν τελικά όσοι διαφωνούν; Προτιμούν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, ότι δήθεν το πρόβλημα δεν υπάρχει, άρα δεν χρειάζεται να αντιμετωπιστεί; Ή μήπως θεωρούν ρεαλιστικό και προτείνουν να κατεδαφιστούν οι εκατοντάδες χιλιάδες ημιυπαίθριοι που έχουν κτιστεί από το 1985 σε όλη τη χώρα; Σε αυτήν την περίπτωση θα έπρεπε το μισό ελληνικό κράτος να κάνει τον…ντετέκτιβ για να ανακαλύψει τους παράνομους ημιυπαίθριους και στη συνέχεια το υπόλοιπο μισό να ασχολείται μόνο με την κατεδάφισή τους, πηγαίνοντας π.χ. σε μια πολυκατοικία για να κατεδαφίσει 5-6 διαφορετικά σημεία της… Αν κάποιος προτείνει κάτι τέτοιο –παραγνωρίζοντας την κοινωνική ανωμαλία που θα προκαλούσε και τις προφανείς ανυπέρβλητες αντικειμενικές δυσκολίες- ας μας το πει. Αν, πάλι, κάποιος προτιμά να κρύβει το κεφάλι στην άμμο προσποιούμενος ότι δεν υπάρχει θέμα, ας μας το πει επίσης. Όλοι οι υπόλοιποι, συνειδητοποιούν ότι επιτέλους ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα βρίσκει λύση, το σύνολο των Ελλήνων κερδίζει από αυτή τη λύση και παράλληλα το θέμα αντιμετωπίζεται οριστικά ΚΑΙ για το μέλλον.
Τέλος, με βάση όλα τα παραπάνω, θέλουμε να πιστεύουμε ορισμένα δημοσιεύματα είναι απλώς προϊόντα ανακριβών πληροφοριών. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι το πρόβλημα ορισμένων δεν είναι η τακτοποίηση των ημιυπαίθριων, αλλά κάτι άλλο. Όμως, πρέπει και πάλι να επισημάνουμε ότι τέτοιους είδους δημοσιεύματα δημιουργούν σύγχυση στον πολίτη και του προσφέρουν κακή υπηρεσία, αφού ο απλός πολίτης είναι που κινδυνεύει να παρασυρθεί και να υποστεί τελικά το κόστος.
