Να και μια περιγραφή των Αργείων μισό αιώνα πρίν από την εφημερίδα Αργολική Φωνή που υποστηρίζει ότι :Ό Άργειακός Λαός, φύσει φίλεργος καί προοδευτικός έχει άρκετά άνεπτυγμένον τό αίσθημα των πρός τήν πόλιν ύποχρεώσεών του, όπως άπείρως τό έχομεν τονίσει.
Εις τήν ψυχήν του διατηρεί ισχυρόν τήν πρός
τήν πάλιν άγάπην του καί τήν άνάγκη της καλυτερεύσεως των Δημοτικών πραγμάτων.
’Αποκρούει όμως μέ φρίκην τήν κομματικήν μικρότητα ειίς τήν οποίαν επί συνεχείς δεκαετηρίδας έθυσιάσθη ή πρόοδος τής πόλεως.
Πόθος διακαής του ’Αργείου είναι νά γνωρίση τήν πόλιν του Αργους ώς πόλιν πού καί άνέσεις νά του προσφέρει και πού γι’ αύτήν νά όμιλουν έπαινετά οι ξένοι καί μέ συμπάθειαν καί πού νά άνταποκρίνεται πρός τάς συγχρόνους άξιώσεις. Δυστυχώς όμως δεν ηύτύχησαν μέχρι σήμερον νά ι- κανοποιηθή ό πόθος καί ό καημός του αύτός. Πάντως άγωνίζεται δι αύτό καί πιστεύει ότι θαρθη ή ήμέρα κατά τήν όποίαν θά πραγματοποιηθή τό μεγάλο του αυτό όνειρο.
Αδιαφορεί καί άπσθαρρύνεται ό¬μως κάποτε όταν στό δρόμο τών προσπαθειών του συναντά τήν άδράνειαν τών τοπικών παραγόντων, τών έντολοδόχων έκπληρώσεως του πόθου του αύτού καί τήν όπισθοδρομικότητα.
Τήν ’Αρετήν αύτήν της Ιδιαιτέρας άγάπης τών Άργείων πρός τήν πόλιν νά τήν άξιοποιήσουν οι έκπρόσωποι αύτού καί νά τήν καλλιεργήσουν συστηματικώς μέ έργα καί όχι μέ λόγια.
Καί όταν αί κατά καιρούς Δημοτικαί Διοικήσεις πείσουν τόν Άργειακόν Λαόν έμπράκτως, ότι τό εργον των είναι έκεΐνο πού άνταποκρίνεται εις τάς δικαίας άξιώσεις του, δέν θά
διστάση νά ύποβληθή εις θυσίας, προ κειμένου νά καταστή ή πόλις έκείνη πού έπιθυμεΐ, πού άξίζει, πού δικαιούται
