Το θέμα της χρήσης φάρου από τα περιπολικά αναδεικνύει η Ενωση Αστυνομικών Αργολίδας καταγράφοντας τα προβλήματα που δημιουργούνται μετά την δύση του ήλιου για τους αστυνομικούς που βρίσκονται σε υπηρεσία. Συγκεκριμμένα αναφέρονται τα ακόλουθα: Δυστυχώς η Ένωσή μας για ακόμα μια φορά
πρέπει να ασχοληθεί και να ζητήσει επιτέλους μόνιμη λύση του θέματος που προκύπτει ανά καιρούς με την χρήση φάρου μετά την δύση του ηλίου από τα υπηρεσιακά οχήματα. Ένα μέτρο το οποίο η φυσική ηγεσία μας θεωρεί ουσίας για την αποτροπή και πρόληψη της εγκληματικότητας σύμφωνα με την διαταγή του κ. Αρχηγού αριθμ.πρωτ: 1244/18/1724815 μέσω pol.
Με το υπ’αριθμ. 402/9/25 από 27/3/2017 έγγραφο της Ένωσης μας είχαμε επισημάνει τα προβλήματα τα οποία δημιουργούνται από την μόνιμη χρήση φάρου τόσο στους συναδέλφους που εκτελούν υπηρεσία αλλά και στους πολίτες. Τα παράπονα από τους πολίτες είναι πολλά αφού δεν μπορούν να αξιολογήσουν αν η χρήση φάρου το βράδυ γίνεται για κάποια έκτακτη ανάγκη ή όπως οι ίδιοι λένε ”για να φαίνεται ότι απλά υπάρχει αστυνομία”.
Επίσης δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που λόγω της χρήσης αυτής προπορευόμενα ή αντιθέτως διερχόμενα οχήματα κάνουν ελιγμούς -τους οποίους οφείλουν κατά τον Κ.Ο.Κ.- προκειμένου να δώσουν προτεραιότητα αφού βλέπουν όχημα άμεσης ανάγκης χωρίς να υπάρχει ουσιαστικά το επείγον, το οποίο προβλέπεται στο αρθ.44 παρ.4 ν2696/99, που ορίζει πότε και μόνο γίνεται η χρήση των ειδικών συσκευών προειδοποίησης.
Ακόμα θα πρέπει να προσθέσουμε ότι η χρήση φάρου συντελεί στην απώλεια δύο σημαντικών πλεονεκτημάτων για τον αστυνομικό, του αιφνιδιασμού και της αθέατης προσέγγισης, τα οποία ουσιαστικά βοηθούν τους δράστες παρανόμων πράξεων να διαφύγουν.
Ένα ακόμα εύλογο ερώτημα που δημιουργείται είναι αν ο αστυνομικός ο οποίος θα εμπλακεί σε συμβάν με ανταλλαγή πυροβολισμών θα μπορέσει να λειτουργήσει σύμφωνα με την εκπαίδευση του ή η θάμβωση που του έχει προκαλέσει η μόνιμη χρήση φάρου θα τον καταστήσει ανίκανο να διακρίνει το στόχο με ότι συνεπάγεται αυτό για όλους μας.
Η Ένωση μας θεωρεί ότι το πρόβλημα της αστυνόμευσης δεν λύνεται με τέτοια μέτρα τα οποία ουσιαστικά δεν επιβαρύνουν μόνο τους αστυνομικούς κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους αλλά προκαλούν σύγχυση και δυσμενή σχόλια από τους πολίτες.
Η ”εμφανής αστυνόμευση” μπορεί να επιτευχθεί και με πολλούς άλλους τρόπους, τους οποίους μπορεί να εξετάσει η φυσική μας ηγεσία διευκολύνοντας και μας τους απλούς αστυνομικούς στο έργο μας.
Δεν μπορεί ακόμα και σήμερα να εφαρμόζονται ως πανάκεια πρακτικές που έχουν ουσιαστικά δοκιμαστεί και αποτύχει στο παρελθόν και πόσο μάλλον όταν αυτές έρχονται σε αντίθεση με διατάξεις του Κ.Ο.Κ (αρθ.44 παρ.4 Ν2696/99), όταν η ίδια διαταγή του κ.Αρχηγού επισημαίνει να μην γίνονται τροχονομικές παραβάσεις από υπηρεσιακά οχήματα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
