Με ένα υπέροχο κείμενο που υπογράφει ο Θοδωρής Νταβέλος στην ιστοσελίδα argolidasports αποχαιρετούμε τον Διογένη Μαλτέζο που κατέθεσε στην πορεία της ζωής του το δικό του στίγμα Ένα στίγμα προσφοράς στη νεολαία και στην κοινωνία .Σας μεταφέρουμε το άρθρο στο οποίο αναφέρονται τα ακόλουθα:
Ο δάσκαλος και λογοτέχνης Διογένης Μαλτέζος έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών. Ένας παιδαγωγός που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του επί σειρά ετών, προσφέροντας ποικιλοτρόπως στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε, εκπαιδεύοντας γενιές με τις οποίες
μοιράστηκε την αγάπη του για την ελληνική γλώσα και ιστορία.
Γεννήθηκε στον Ίναχο το 1932. Σπούδασε παιδαγωγικά. Το 1960 ίδρυσε μαζί με την σύζυγό του Χριστίνα και τον αδελφό του Δημήτρη (πέθανε πριν λίγα χρόνια), ιδιωτικό σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα «Πρότυπα Εκπαιδευτήρια Αφων Μαλτέζου», προσφέρανε και συνεχίζουν να προσφέρουν τις πολύτιμες και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες τους στην παιδεία του τόπου μας.
Δάσκαλος έγινε από αγάπη προς τα παιδιά. Κοιτάζοντας μέσα στην ψυχή τους, προσπάθησε να γνωρίσει και την δική του ψυχή. Στο δύσκολο τούτο έργο – όπως ο ίδιος έλεγε- πνευματικοί του οδηγοί στάθηκαν η σοφία των προγόνων μας και η ευαγγελική αλήθεια.
« …Θέλω να σας θυμίσω ότι ο Αισχύλος ζει τον 5ο αιώνα π.Χ.˙ ότι αυτά που θα πει αποτελούν
ανθρώπινη σοφία˙ ότι δεν τίθεται ελληνική σοφία ή χριστιανική αλήθεια. Δεν τίθεται διαζευκτικά το θέμα κάτι τέτοιο θα ήταν ολέθριο λάθος. Θα τεθεί ως εξής: το ελληνικό πνεύμα είναι ανθρώπινη προσπάθεια, ανεπανάληπτη, που οργάνωσε το νου του ανθρώπου. Και η χριστιανική αλήθεια είναι αλήθεια εξ αποκαλύψεως, είναι χάρη και δωρεά του Θεού. Αυτή την αλήθεια το ελληνικό πνεύμα την υιοθέτησε και την βοήθησε να διαδοθεί. Και όταν οι καιροί άλλαξαν και η αλήθεια στέριωσε, τότε το ελληνικό πνεύμα κοντά της βρήκε καταφύγιο». (Από την διάλεξή του στον «Δαναό» στις 27 Φεβρουαρίου 2005, με θέμα: Αισχύλος, ο οραματιστής ενός δικαιότερου κόσμου).
Νωρίς διαπίστωσε ότι όλη η πνευματική κίνηση που πήρε το όνομα Δυτικός Πολιτισμός ήταν σχόλια πάνω στα δύο αυτά πνευματικά μεγέθη. Όμως τα σχόλια αυτά τον βοήθησαν να φτάσει στο βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης σοφίας και της αποκεκαλυμμένης αλήθειας.
Ήταν ευτυχής όταν μπορούσε, μέσω του τύπου ή του ραδιοφώνου, να μοιράζεται τα πνευματικά αγαθά με άλλους. Σ’ αυτούς τους άλλους – μαθητές, αναγνώστες και ακροατές- όφειλε πολλά- όπως ο ίδιος τόνιζε- γιατί έπρεπε κάθε μέρα να βελτιώνεται για να είναι άξιος του ενδιαφέροντός τους. Κι αυτή η ακοίμητη λαχτάρα για βελτίωση συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο Διογένης Μαλτέζος εξέδωσε – εκτός από ποιητικές συλλογές και μπροσούρες – το βιβλίο « Εφήμερα και αιώνια», Φεβρουάριος 2003, εκδόσεις Ελλέβορος. Μια συλλογή 110 κειμένων που έχουν ένα κοινό γνώρισμα. « Μέσα σ’ όλα υπάρχει μια κρυφή νοσταλγία για κάτι «άλλο», που δεν είναι εκ του κόσμου τούτου. Αυτό το «άλλο» πολλοί το είπαν αιωνιότητα ». Πολυγραφότατος. Άρθρα του έχουν φιλοξενηθεί σε όλες σχεδόν τις εφημερίδες του Άργους όλα αυτά τα χρόνια προσφοράς του.
Μελίρρυτος στις εκπομπές του στο ραδιόφωνο της Ιεράς Μητρόπολης Αργολίδας, συγκινούσε με τον ήπιο λόγο του και «δίδασκε» τους αρχαίους τραγικούς. Τουλάχιστον τριάντα έργα τους παρουσίασε μέχρι σήμερα. Επίσης, επιμελήθηκε και παρουσίασε σε 10 τουλάχιστον συνέχειες το « Άσμα Ασμάτων» του Σολομώντα, σε μετάφραση του ιδίου, σχόλια και παρατηρήσεις.
-Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΓΕΝΗ ΜΑΛΤΕΖΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 15:30 ΑΠΟ ΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΑΡΓΟΥΣ.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει…Αιωνία του η μνήμη.
