Την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026 βρεθήκαμε στο Άργος, στο σημείο όπου δολοφονήθηκε ο εικοσάχρονος Θοδωρής, καθώς και στο Ναύπλιο, πραγματοποιώντας παρεμβάσεις με πανό και μοίρασμα κειμένων.
Τα πρώτα δημοσιεύματα ακολουθούν σχεδόν πάντα το ίδιο μοτίβο, όπως αυτό διαμορφώνεται από τις αστυνομικές πηγές: «Αστυνομική καταδίωξη, το όχημα προσπάθησε να διεμβολίσει τους αστυνομικούς, έγινε χρήση υπηρεσιακών όπλων για τον εκφοβισμό του δράστη. Ο δράστης ήταν σεσημασμένος».
Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Ο «δράστης» είναι νεκρός επειδή αγνόησε τα σήματα των αστυνομικών. Αυτό στάθηκε αρκετό για να πυροβοληθεί ενώ ήταν πεζός, άοπλος και προσπαθούσε να διαφύγει τον έλεγχο.
Η παροχή ασυλίας στην αστυνομία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της διαδικασίας και οδηγεί σε τραγικά αποτελέσματα. Το είδαμε στη δολοφονία του Νίκου Σαμπάνη, όταν υπουργός επισκέφθηκε τους υπόδικους αστυνομικούς. Το είδαμε στην υπόθεση του Κώστα Φραγκούλη, όπου η δολοφονία υποβαθμίστηκε σε ανθρωποκτονία από αμέλεια. Η πλήρης ασυλία σε συνδυασμό με τη διευρυμένη αστυνομική εξουσία συνθέτουν ένα καθεστώς που καταλήγει κυριολεκτικά δολοφονικό.
Όσο τα περιστατικά πληθαίνουν, γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι δεν πρόκειται για λάθη ή ατομικές υπερβάσεις. Η εκτέλεση ανθρώπων που επιχειρούν να διαφύγουν αστυνομικού ελέγχου, χωρίς κανένα άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο, τείνει να παγιωθεί ως πρακτική, με την πολιτική κάλυψη της κυβέρνησης.
Σε αυτό τον κύκλο αστυνομικής βίας και ασυδοσίας που πλέον κοστίζει ανθρώπινες ζωές, οφείλουμε να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση. Να στήσουμε ανάχωμα απέναντι στην αστυνομική βία. Να μην αποδεχτούμε ότι στην Ελλάδα του 2026 η αστυνομία μπορεί να δολοφονεί με επτά σφαίρες στο ψαχνό.
Δικαιοσύνη για τον Θοδωρή. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες στους αστυνομικούς της ΟΠΚΕ.
ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά
Φωτογραφίες από τη δράση:
