Υπάρχουν γιορτές που δεν χωρούν όλους με τον ίδιο τρόπο. Η Γιορτή του Πατέρα είναι μία από αυτές. Για κάποιους είναι μια ζεστή αγκαλιά, ένα τηλέφωνο, ένα χαμόγελο. Για άλλους είναι μια σιωπή που βαραίνει λίγο περισσότερο από τις άλλες μέρες.
Σε κάθε κοινωνία ο πατέρας υπήρξε σύμβολο δύναμης, ευθύνης, προστασίας. Αλλά πίσω από τους ρόλους και τις λέξεις, υπάρχει πάντα ο άνθρωπος. Με τις αδυναμίες του, τις σιωπές του, τις προσπάθειές του να σταθεί όπως μπορεί. Άλλοτε παρών με τρόπο φανερό άλλοτε με τρόπο ήσυχο, σχεδόν αθόρυβο.
Για όσους τον έχουν ακόμη στη ζωή τους, η σημερινή μέρα είναι μια ευκαιρία που μοιάζει μικρή αλλά είναι βαθιά να πουν ένα «σ’ ευχαριστώ», να κοιτάξουν λίγο πιο προσεκτικά εκείνον που πολλές φορές έμαθαν να θεωρούν δεδομένο. Γιατί ο χρόνος έχει τον δικό του τρόπο να μας θυμίζει την αξία των ανθρώπων όταν τους έχουμε ακόμη κοντά μας.
Και για όσους δεν τον έχουν πια, η μέρα αυτή δεν είναι απλώς γιορτή. Είναι μια επιστροφή. Μια επιστροφή σε φωνές που δεν ακούγονται πια, σε αγγίγματα που έγιναν ανάμνηση, σε βλέμματα που έχουν μείνει μέσα μας σαν εικόνες που δεν ξεθωριάζουν. Είναι εκείνη η παράξενη αίσθηση ότι κάποιος λείπει, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει παντού μέσα μας.
Ο πόνος αυτής της απουσίας δεν φωνάζει πάντα. Άλλοτε είναι ήσυχος, διακριτικός, σαν σκιά που κάθεται δίπλα μας σε σημαντικές στιγμές. Και μέσα σε αυτόν τον πόνο υπάρχει κάτι βαθιά ανθρώπινο η αγάπη που δεν σταμάτησε, απλώς άλλαξε μορφή.
Γιατί οι πατέρες δεν τελειώνουν εκεί που τελειώνει η παρουσία τους. Συνεχίζουν μέσα στις επιλογές μας, στις λέξεις μας, στον τρόπο που στεκόμαστε στη ζωή. Συνεχίζουν ως μνήμη, αλλά και ως κάτι πιο βαθύ ως κομμάτι της ταυτότητάς μας.
Και ίσως τελικά αυτή η μέρα να μην είναι μόνο γιορτή ή μόνο θλίψη. Ίσως να είναι μια γέφυρα ανάμεσα στα δύο. Ένα σημείο όπου η αγάπη για εκείνους που είναι εδώ συναντά την αγάπη για εκείνους που λείπουν.
Και μέσα σε αυτή τη γέφυρα χωράει μια απλή αλήθεια.
Κάποιοι πατέρες είναι δίπλα μας. Κάποιοι μέσα μας. Και όλοι, με τον δικό τους τρόπο, συνεχίζουν να μας αγαπούν μέσα από τη ζωή που μας έδωσαν.
