Η δουλεία καταργήθηκε στην Ελλάδα στις 25 Φεβρουαρίου 1822 σύμφωνα με διάταξη του Συντάγματος της Επιδαύρου. Το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας υιοθετήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1822, από την Α’Εθνική Συνέλευση της Επιδαύρου, η οποία ψήφισε και το προσωρινό πολίτευμα της χώρας μας. Αποτελούνταν από 11 σύντομες παραγράφους που χωρίζονταν σε τίτλους και εδάφια, ενώ περιείχε διατάξεις σχετικές με την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Εκεί προβλεπόταν η προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας, της τιμής και της ασφαλείας όλων των ανθρώπων που βρίσκονταν στην Ελληνική επικράτεια. Το κυριότερο όμως ήταν αυτό της κατάργησης «δουλεία». Αυτή αποτέλεσε τη σημαντική κατάκτηση και δικαίωμα, αφού εκείνη την εποχή η αγοραπωλησία ανθρώπων στην «Πολιτισμένη Ευρώπη», δυστυχώς επιτρεπόταν.
Η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης της Επιδαύρου αποκαθιστούσε ξεκάθαρα την αλήθεια σχετική με την επανάσταση των Ελλήνων το 1821 κατά των Τούρκων: Ο πόλεμος κατά των Τούρκων ήταν ιερός, καθώς ο σκοπός του ήταν η ανάκτηση του δικαίου της ελευθερίας των Ελλήνων. Αφού στα 400 χρόνια σκλαβιάς οι άνθρωποι αγοράζονταν και πωλούνταν κατά κόρον. Άλλωστε, η φράση «Ελευθερία ή Θάνατος» ήταν και το σύνθημα της επανάστασης του 1821.
Η δουλεία γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση επί τουρκοκρατίας
Τον πόθο για ελευθερία την καλλιεργούσε η κτηνωδία του τουρκικού ζυγού, η οποία επέφερε οικονομική εξαθλίωση, υποσιτισμό και πνευματική οπισθοδρόμηση. Πολλοί Έλληνες σκλάβοι δεν έβρισκαν πουθενά το δίκαιο τους και την προστασία τους. Όλα αυτά δημιουργούσαν μια κατάσταση συνεχούς τρομοκρατίας αλλά ταυτόχρονα αποδυνάμωνε και τα ένστικτα της αυτοσυντήρησης. Οι βαριές φορολογίες, οι κακοποιήσεις, οι φυλακίσεις, οι εκτελέσεις οι αρπαγές των παιδιών ήταν πλέον καθημερινό φαινόμενο και πρόσβαλε το αίσθημα ηθικής και τιμή
