Υπάρχουν πόλεις που συμβιβάζονται με τη μετριότητα και πόλεις που την ξεπερνούν. Το Ναύπλιο ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία από πλευράς δυνατοτήτων αλλά όχι από πλευράς πολιτικής διαχείρισης. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση της εποχής μας.
Σήμερα περπατώντας στην πόλη με αρκετούς επισκέπτες δεν μπορούσα να μην αναρωτηθώ: Πώς γίνεται ένα από τα πιο όμορφα, ιστορικά και εμβληματικά μέρη της χώρας να διοικείται συχνά σαν να είναι μια τυχαία επαρχιακή πόλη;
Το Ναύπλιο δεν υποφέρει από έλλειψη πόρων αλλά από έλλειψη πολιτικής βούλησης. Η καθημερινότητα το αποδεικνύει καθαριότητα, γειτονιές έξω από το κέντρο που νιώθουν ξεχασμένες,
πολιτισμός που στηρίζεται κυρίως στο “όνομα” της πόλης παρά σε σταθερή στρατηγική.
Δεν έχει νόημα να μιλάμε για «μεγάλα σχέδια» όσο δεν μπορούμε να λύσουμε τα βασικά. Και δεν έχει νόημα να μιλάμε για «ανάπτυξη», όταν η πόλη λειτουργεί με πρόχειρες λύσεις.
Υπάρχει μια μόνιμη αμηχανία στη λειτουργία της Αυτοδιοίκησης στο Ναύπλιο μια άρνηση να ειπωθεί η αλήθεια. Η αλήθεια ότι η πόλη χρειάζεται τομές όχι καλλωπισμούς. Η αλήθεια ότι δεν αρκεί να στολίζεις το κέντρο για να λέγεσαι σύγχρονη πόλη. Η αλήθεια ότι η διοίκηση δεν είναι τελετουργία, αλλά λήψη αποφάσεων που βελτιώνουν την καθημερινότητα.
Οι μεγάλες πόλεις προχωρούν όταν οι ηγεσίες τους συγκρούονται με το παλιό. Αυτό λείπει από το Ναύπλιο το θάρρος της σύγκρουσης με την κακή συνήθεια, την αδράνεια, τον εύκολο εντυπωσιασμό.
Μια πόλη με το ειδικό βάρος του Ναυπλίου χρειάζεται πολιτικές αποφάσεις με μακροπρόθεσμη αξία, όχι αποφάσεις που στοχεύουν στο πρόσκαιρο χειροκρότημα.
Το Ναύπλιο δεν χρειάζεται άλλη ωραιοποίηση. Χρειάζεται μια ξεκάθαρη πολιτική παραδοχή ότι η πόλη έχει μείνει πίσω σε σχέση με τις δυνατότητές της.
Το Ναύπλιο έχει δυναμική αλλά η Αυτοδιοίκηση δίνει την εντύπωση ότι δεν ξέρει τι να την κάνει. Η ιστορική ταυτότητα της πόλης είναι μοναδική, αλλά αντιμετωπίζεται σαν διακοσμητικό φόντο, όχι ως μοχλός πολιτικής. Οι καθημερινές ανάγκες μεγαλώνουν, αλλά η πολιτική απαντά με αποσπασματικές κινήσεις.
Το Ναύπλιο έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να είναι μια πόλη πρότυπο. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια Αυτοδιοίκηση που να το πιστέψει όχι στα λόγια, αλλά στα έργα.
Γιατί στο τέλος, μια πόλη δεν την καθορίζει μόνο η εικόνα της, αλλά οι πολιτικές επιλογές και αποφάσεις που στοχεύουν στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για την ανάπτυξή της.
