Είναι στιγμές που αρνείσαι να τις αποδεχτείς ακόμα και αν προετοιμάζεσαι για αυτές!!!
Ζήση μας……
Που να βρούμε λόγια να σε αποχαιρετίσουμε.
Σε εσένα που έντυνες τον κόσμο με την καλοσύνη σου, το χαμόγελο σου, την ευγένεια σου… Την λεβεντιά σου ακόμα και όταν οδηγούσες την μηχανή σου. Ακόμα και εκεί , εβγαζες την αρχοντιά σου.
Ζήση μας…
Σε ένα κόσμο κακό και μοχθηρό , ο χαρακτήρας σου ήταν ΦΩΣ ! Ένα φως που ακόμα και όταν τα σκοτάδια έρχονταν, δεν έχανε την λάμψη του.
Ζήση μας…
Όλα τα παραπάνω τα υπογραμμίζει η σπουδαία οικογένεια που έχτισες. Μια οικογένεια που κατάφερες να χτίσεις και να περάσεις όλα αυτά τα σπουδαία κομμάτια που συνθέτουν τον χαρακτήρα σου !!
Ζήση μας….
Όλοι γνωρίζουν το πάθος σου για το μπάσκετ. Ποσο σπουδαίος παίχτης και συμπαίχτης υπήρξες ! Αλλά λίγοι γνωρίζουν πως αυτό το πάθος και τις γνώσεις σου ήθελες να τις μεταδώσεις και στα νέα παιδιά υπό την ιδιότητα του προπονητή.
Ζήση μας……
Ζήση μας, δεν μου βγαίνει να σου γράψω «Αντίο»..
Μονάχα τέσσερις λέξεις με δάκρυα στα μάτια …
Εις το επανιδείν φίλε. !!!
