Το αφήγημα μιας δημοτικής αρχής είναι το πιο ισχυρό αλλά και το πιο εύθραυστο πολιτικό της εργαλείο. Γιατί, στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται μόνο για μια αφήγηση ,πρόκειται για μια υπόσχεση. Υπόσχεση ότι η πόλη θα πάει μπροστά,ότι οι άνθρωποι θα ζουν καλύτερα, ότι το συλλογικό καλό θα υπηρετείται.
Όμως η κοινωνία έχει εκπαιδευτεί να διαβάζει πίσω από τις λέξεις. Όσο κι αν στηρίζεται ένα αφήγημα σε επικοινωνιακή στρατηγική, αν δεν αντανακλάται στην καθημερινότητα, αργά ή γρήγορα αποδομείται. Και τότε η κατάρρευση είναι θεαματική: η ίδια η κοινωνία που χειροκρότησε, γίνεται εκείνη που αποδοκιμάζει.
Η πολιτική απώλεια είναι βαριά. Μια δημοτική αρχή χωρίς αξιοπιστία δεν έχει πια αφήγημα να στηρίξει ούτε τα λίγα που μπορεί να καταφέρει. Χάνει τη δυνατότητα να κινητοποιήσει, να διεκδικήσει δεύτερη ευκαιρία.
Και μαζί έρχεται και η κοινωνική απώλεια: η απογοήτευση των πολιτών, η αίσθηση πως τίποτα δεν αλλάζει, η ενίσχυση της απαξίωσης προς τους θεσμούς. Εκεί γεννιέται η αδιαφορία, η αποχή.
Γι’ αυτό το αφήγημα δεν είναι ποτέ μόνο «λέξεις». Είναι πολιτικό κεφάλαιο που χτίζεται μέρα με τη μέρα, με έργα, με συνέπεια, με ήθος. Κι αν μια δημοτική αρχή δεν καταλάβει έγκαιρα ότι το πιο δύσκολο έργο της δεν είναι να αφηγηθεί, αλλά να υλοποιήσει, τότε η κοινωνία θα της θυμίσει ότι τα αφηγήματα καταρρέουν πιο γρήγορα απ’ όσο νομίζουμε.
Η εμπιστοσύνη χτίζεται δύσκολα και γκρεμίζεται εύκολα. Γι’ αυτό το αφήγημα δεν μπορεί να είναι «βιτρίνα» πρέπει να είναι καθημερινή πράξη. Γιατί η κοινωνία δεν περιμένει μεγάλα λόγια. Περιμένει καθαρές πλατείες, ασφαλείς δρόμους, ουσιαστικές δομές. Περιμένει να δει το αφήγημα να μετατρέπεται σε πράξη.
Κι αν μια δημοτική αρχή δεν καταφέρει το αφήγημα, να γίνει πραγματικότητα τότε μιλάμε για πολιτική ανεπάρκεια
