Δάση, νησιά, οικισμοί, προάστια καίγονται. Οι άνθρωποι ξεσπιτώνονται. Ποιος θα γυρίσει να ξαναφυτέψει ελιές ή να φτιάξει ξανά τη στάνη του; Ποιος θα επισκευάσει το πατρικό στο χωριό; Χάνονται μνήμες, ιστορία, ζωή. Η ύπαιθρος ερημώνει, γίνεται τόπος θλίψης που με αργούς ρυθμούς θα βρει τον αργό και δύσκολο τρόπο να επανακάμψει, έξω όμως από τα όρια του υπόλοιπου προσδόκιμου ζωής των εναπομεινάντων εκεί ανθρώπων.
Όπως γράφει και ο Γιάννης Μακριδάκης από την φλεγόμενη Χίο:
“Η φύση ολόγυρα είναι κατάμαυρη, σου φαίνονται όλα ίδια τα μέρη στον δρόμο, αν αφαιρεθείς στις σκέψεις σου και επανέλθεις, βλέπεις τριγύρω και δεν αναγνωρίζεις πού ακριβώς βρίσκεσαι. Κι έτσι, ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι δεν ήταν παρά τα δέντρα που αναγνώριζες κάθε φορά ως ταυτότητα του τόπου. Όλα μας τα γνώριμα δέντρα πεθάνανε και στέκουν καρβουνιασμενα στη θέση τους ή έχουν πέσει στη μαύρη γη.”
Διώχνονται και οι τελευταίοι κάτοικοί της υπαίθρου. Θα μείνουν όσοι αγαπούν τόσο πολύ τις ρίζες τους και όσοι δεν έχουν άλλη επιλογή. Οι άνθρωποι, η πληθώρα δραστηριοτήτων στα βουνά και στα δάση και οι οικισμοί θα αντικατασταθούν από ανεμογεννήτριες ή και άλλες βιομηχανικές δραστηριότητες ή από τίποτα. Οι οπαδοί της πράσινης ανάπτυξης και του “αποτυπώματος άνθρακα” θα δηλώσουν υποκριτικά ικανοποιημένοι από την αύξηση των ΑΠΕ τη στιγμή που, σε λίγα μόνο χρόνια, εκατομμύρια στρέμματα δασών έχουν γίνει κάρβουνο.
Στα παιδιά μας, στοιβαγμένα στα αστικά κέντρα, θα δείχνουμε -με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης- εικόνες και βίντεο από τους τόπους των παππούδων τους, τόσο άρτιες που θα ξεπερνούν και την πραγματική ομορφιά που κάποτε είχαν! Γιατί η τεχνητή πραγματικότητα πρέπει να φαίνεται πιο καλή και από την πραγματική.
Ακόμα δεν έσβησαν οι φωτιές και βγήκαν ο αποφάσεις για τις αποζημιώσεις των πληγέντων. Των πληγέντων από τις δικές τους πολιτικές, τις δικές τους επιλογές, τις δικές τους ευθύνες. Το ενδιάμεσο στάδιο, της στοιχειώδους απολογίας των αρμοδίων στους υπηκόους του κράτους που διοικούν, όπως το διοικούν, και της ανάληψης μιας κάποιας έστω ευθύνης, για ακόμη μια φορά αναβάλλεται…
Προς ώρας, ακόμα, οι κάτοικοι, πυροσβέστες και εθελοντές προσπαθούν σε όλη την χώρα, σε βουνά, χωριά, νησιά και πόλεις, να σώσουν οτιδήποτε σώζεται.
