Η πρόσφατη δημοσκόπηση που ήρθε στο φως της δημοσιότητας αποτυπώνει μια σκληρή αλήθεια για τον Δήμαρχο Ναυπλίου, Δημήτρη Ορφανό: το κοινωνικό ισοζύγιο κρίνεται ξεκάθαρα αρνητικό. Με 61% των πολιτών να εκφράζουν αρνητική άποψη για τη θητεία του και μόλις 29% θετική, το ισοζύγιο φτάνει τις -31 ποσοστιαίες μονάδες ένα από τα βαρύτερα στη Πελοπόννησο.
Η εικόνα αυτή δεν είναι προϊόν συγκυρίας, ούτε στιγμιαίας δυσαρέσκειας. Αντίθετα, αποτυπώνει μια συσσωρευμένη αίσθηση στασιμότητας και απουσίας ουσιαστικής δράσης σε κρίσιμους τομείς που απασχολούν τους κατοίκους. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυκλοφορία και η στάθμευση (17%), η κακή κατάσταση του οδικού δικτύου (14%) και η ανάπτυξη της τοπικής αγοράς (14%) αναδεικνύονται από τους πολίτες ως τα σημαντικότερα προβλήματα της περιοχής.
Το Ναύπλιο, μια πόλη με βαριά ιστορία και έντονο τουριστικό αποτύπωμα, μοιάζει εγκλωβισμένο σε μια διαχείριση που αποτυγχάνει να συνδυάσει την καθημερινότητα του πολίτη με το δυναμικό προφίλ που απαιτείται για την εξωστρέφεια και την ανάπτυξη. Η έλλειψη λύσεων είναι φαινόμενα που πλέον δεν καλύπτονται πίσω από επικοινωνιακά παιχνίδια.
Ο Δημήτρης Ορφανός, ο οποίος εξελέγη με προσδοκίες για μια νέα πνοή στην πόλη, φαίνεται σήμερα να αντιμετωπίζει ένα σοβαρό έλλειμμα εμπιστοσύνης. Το μήνυμα των πολιτών είναι σαφές: θέλουν έργα, όχι λόγια. Θέλουν σχέδιο, συνέπεια και κυρίως επαφή με την πραγματικότητα. Δεν ζητούν το αδύνατο ζητούν τα αυτονόητα: δρόμους χωρίς λακκούβες, σύγχρονες υποδομές, βιώσιμη κινητικότητα και στήριξη στην τοπική αγορά.
Η αμφισβήτηση δεν είναι καταδίκη. Είναι προειδοποίηση. Και όσο σκληρή κι αν είναι, μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία ανασυγκρότησης. Ο χρόνος μέχρι τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές δεν είναι ατελείωτος.
Το ερώτημα είναι απλό: Τι έκανε ή καλύτερα, τι δεν έκανε ο Δημήτρης Ορφανός αυτά τα χρόνια;
Ο Δημήτρης Ορφανός δείχνει να λειτουργεί σαν να μην αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα που βιώνουν οι δημότες του. Σαν να του αρκεί η διαχείριση του υπάρχοντος και όχι η υπέρβασή του.
Ο Δήμαρχος έχει ακόμη τη δυνατότητα να ακούσει, να διορθώσει, να δείξει ότι αντιλαμβάνεται την ευθύνη του. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι η διαχείριση της φθοράς, αλλά η ανατροπή της πορείας .
Σε μια πόλη όπως το Ναύπλιο, όπου η Ιστορία παραμονεύει σε κάθε γωνιά, η πολιτική ηγεσία δεν μπορεί να επαναπαύεται. Η πρόκληση είναι μπροστά και ο καθρέφτης της κοινωνίας δεν συγχωρεί την αδράνεια.
Η πολιτική φθορά δεν είναι προϊόν συνωμοσίας. Είναι αποτέλεσμα επιλογών και κυρίως, της απουσίας τους. Οι πολίτες του Ναυπλίου φαίνεται πως το έχουν καταλάβει. Το ερώτημα είναι αν το έχει καταλάβει και ο ίδιος ο Δήμαρχος.
Αν όχι, τότε το εκλογικό αποτέλεσμα θα του το θυμίσει. Με τρόπο που δεν θα επιδέχεται παρερμηνεία.
Έλενα Λεζέ
