Πρός τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀργολίδος
«Σαρκὶ ὑπνώσας ὡς θνητός, ὁ Βασιλεὺς καὶ Κύριος, τριήμερος ἐξανέστης, Ἀδὰμ ἐγείρας ἐκ φθορᾶς, καὶ καταργήσας θάνατον, Πάσχα τῆς ἀφθαρσίας, τοῦ κόσμου σωτήριον».
Σὰν θνητὸς κατὰ σάρκα ἀποκοιμήθηκες, Βασιλιὰ μας καὶ Κύριὲ μας, σὲ τρεῖς μέρες ξύπνησες, σήκωσες τὸν Ἀδὰμ ἀπ’ τὴ φθορὰ καὶ κατάργησες τὸ θάνατο. Πάσχα ἀθάνατο, ἡ σωτηρία τοῦ κόσμου.
Ἀγαπητοὶ μου ἀδελφοὶ,
Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ παρουσιάζεται ἀπὸ τὸν ποιητὴ ὡς ὕπνος. Μετὰ ἀπὸ τριήμερη παραμονὴ στὸν τάφο, ἀναστήθηκε, ἀνάστησε τὸν Ἀδὰμ ἀπὸ τὴ φθορὰ καὶ κατάργησε τὸν θάνατο. Ὁ ὕμνος ἀπευθύνεται στὸ Χριστὸ, τὸ «ἡμέτερον Πάσχα» τὸ ἀθάνατο, τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου.
Τὸ Πάσχα εἶναι μιὰ μεγάλη γιορτὴ, ἀλλὰ ἡ ἀξία της ἔγκειται στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ὡς «ἀμνὸς ἄμωμος» θυσιάστηκε καὶ ἀναστήθηκε προσφέροντας τὴ σωτηρία στοὺς ἀνθρώπους καὶ ἄνοιξε τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου γιὰ ὅλους.
«Πάσχα ἀνέτειλε σὲ μᾶς εὐφρόσυνο, πάσχα πανσέβαστο, τὸ Πάσχα τοῦ Κυρίου. Πάσχα! Μὲ χαρὰ ἄς ἀγκαλιαστοῦμε. Ὤ Πάσχα ποὺ λυτρώνεις ἀπό τὴ λύπη! Γιατὶ ἀπ’ τὸν τάφο σήμερα σὰν ἀπὸ θάλαμο ἔλαμψε ὁ Χριστὸς γεμίζοντας χαρὰ τὶς μυροφόρες καὶ εἶπε, στοὺς ἀποστόλους ἀναγγείλετὲ το».
Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ, τὸ Πάσχα λυτρώνει ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος ἀπὸ τὴ λύπη. Ὁ Χριστὸς ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ μνῆμα ὅπως νυμφίος ἀπὸ τὸ νυφικὸ θάλαμο καὶ πλημμυρίζει χαρὰ τὶς Μυροφόρες, ἀποστέλλοντὰς τες νὰ κηρύξουν τὴν Ἀνάσταση στοὺς Ἀποστόλους.
Λέει ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος: Ὁμολογῶ εἰλικρινῶς ὅτι ἐγὼ οὐδέποτε θὰ ἐπίστευον εἰς τὸν Χριστὸ, ἐὰν δὲν εἶχε ἀναστηθεῖ καὶ δὲν εἶχε νικήσει τὸ θάνατο, τὸν μεγαλύτερο ἐχθρὸ μας. Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς Ἀνέστη καὶ ἐδώρησε σὲ μᾶς τὴν ἀθανασία. Χωρὶς τὴν ἀλήθεια αὐτὴ, ὁ κόσμος μας εἶναι μόνο μία χαώδης ἔκθεση ἀπεχθῶν ἀνοησιῶν. Μόνον μὲ τὴν ἔνδοξη ἀνάστασὶν Του ὁ θαυμαστὸς Κύριος καὶ Θεὸς μας, μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὸ παράλογο καὶ τὴν ἀπελπισία. Διότι χωρὶς τὴν Ἀνάσταση δὲν ὑπάρχει οὔτε στὸν οὐρανὸ οὔτε ὑπὸ τὸν οὐρανὸ τίποτε πιὸ παράλογο ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτὸ, οὔτε μεγαλύτερη ἀπελπισία ἀπὸ τὴν ζωὴ αὐτὴ, δίχως ἀθανασία! Γι’ αὐτὸ σὲ ὅλους τοὺς κόσμους δὲν ὑπάρχει περισσότερη δυστυχισμένη ὕπαρξη ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ποὺ δὲν πιστεύει στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν….
Σὲ τέσσερις μόνο λέξεις συγκεφαλαιοῦνται καὶ τὰ τέσσερα Εὐαγγέλια τοῦ Χριστοῦ: Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!… Σὲ κάθε μία ἀπὸ αὐτὲς βρίσκεται ἀπὸ ἕνα Εὐαγγέλιο, καὶ στὰ τέσσερα Εὐαγγέλια βρίσκεται ὅλο τὸ νόημα ὅλων τῶν κόσμων τοῦ Θεοῦ, τῶν ὁρατῶν καὶ ἀοράτων. Καὶ ὅταν ὅλα τὰ αἰσθήματα τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὅλες οἱ σκέψεις του συγκεντρωθοῦν στὴ βροντὴ τοῦ πασχαλινοῦ αὐτοῦ χαιρετισμοῦ: «Χριστὸς Ἀνέστη!», τότε ἡ χαρὰ τῆς ἀθανασίας σείει ὅλα τὰ ὄντα, καὶ αὐτὰ μὲ ἀγαλλίαση ἀπαντοῦν, ἐπιβεβαιώνοντας τὸ πασχαλινὸ θαῦμα: «Ἀληθῶς Ἀνέστη»!
Μέ τήν ἀγάπη τοῦ Ἀναστάντος Ἰησοῦ Χριστοῦ
Ὁ Μητροπολίτης
† ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος
