
Πριν καλά – καλά κοπάσει το ηχηρό ράπισμα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης προς τη δημοτική αρχή Ορφανού για την ακύρωση της απόφασης των ανταποδοτικών τελών και τις σοβαρές θεσμικές παρατυπίες που διαπιστώθηκαν στη διαδικασία της ψηφοφορίας, μια νέα εξέλιξη έρχεται να ταράξει τα νερά στο Ναύπλιο.
Η σύμπραξη του ανεξάρτητου δημοτικού συμβούλου Θανάση Πανουτσόπουλου με τον Δημήτρη Κωστούρο δεν είναι μια απλή «προσχώρηση». Είναι μια «μεταγραφή αεροδρομίου», όπως θα έλεγαν και αθλητικοί συντάκτες. Μια κίνηση που δεν αλλάζει απλώς την ανθρωπογεωγραφία στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλάζει τα δεδομένα στα δημοτικά πράγματα.
Γιατί οι ισορροπίες στο Ναύπλιο, με αυτή τη συμπόρευση, μετατοπίζονται ουσιαστικά. Και αναπτύσσονται νέες δυναμικές.
Ο Θανάσης Πανουτσόπουλος δεν είναι ένας «αλεξιπτωτιστής» αυτοδιοικητικός. Είναι ενεργός γιατρός στο Νοσοκομείο Αργολίδας, πρόσωπο αναγνωρίσιμο και αξιοσέβαστο, με σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα και καθημερινή επαφή με τους πολίτες. Στο χρόνο της θητείας του ως αντιδήμαρχος Αθλητισμού επιχείρησε να παρουσιάσει έργο και να δώσει ρυθμό. Όμως όπως ο ίδιος έχει αφήσει να εννοηθεί, δεν του επετράπη να προχωρήσει και για αυτό άλλωστε ανεξαρτητοποιήθηκε. Όμως η παρουσία του καταγράφηκε, με ουσία.
Και αυτό μετράει.
Η συμπόρευσή του με τον Δημήτρη Κωστούρο δεν είναι απλώς μια πολιτική σύγκλιση. Φαίνεται πως είναι στρατηγική επιλογή με ορίζοντα το 2028.
Ο Κωστούρος, με αυτή την κίνηση, ενισχύει την παράταξή του με ένα πρόσωπο που έχει ευρεία αποδοχή, κοινωνική διείσδυση, επαγγελματικό κύρος και καθαρό στίγμα.
Δεν είναι μόνο αριθμητική ενίσχυση. Είναι ποιοτική αναβάθμιση.
Σε μια περίοδο που η διοίκηση Ορφανού δοκιμάζεται πολιτικά και θεσμικά, η εικόνα μιας οργανωμένης, διευρυνόμενης και με αυξανόμενα κοινωνικά ερείσματα αντιπολιτευτικής πρότασης δημιουργεί – «με το καλημέρα» – νέα προοπτική.
Και η πολιτική, ας μην κρυβόμαστε, είναι σε μεγάλο βαθμό και ψυχολογία.
Όταν διαμορφώνεται κλίμα δυναμικής, όταν πρόσωπα με αναγνωρισιμότητα και απήχηση επιλέγουν στρατόπεδο, όταν η συσπείρωση αρχίζει νωρίς και μεθοδικά, τότε, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και δεν αφήνουν περιθώριο αμφισβήτησης.
Η κοινή πορεία Κωστούρου – Πανουτσόπουλου δεν είναι απλώς ένα πολιτικό γεγονός της στιγμής. Είναι μήνυμα ενότητας, σταθερότητας και προοπτικής. Και όσο πλησιάζουμε προς το 2028, τέτοιες κινήσεις δίνουν το στίγμα και καθορίζουν τις εξελίξεις.
Στο Ναύπλιο, οι συμμαχίες που δημιουργούνται, ενεργοποιούν κοινωνική δυναμική. Δεν αθροίζουν απλά, αλλά δρουν ως πολλαπλασιαστές.
Και αυτό, πλέον, το γνωρίζουν όλοι.
Γ.Λ.





