Η υπογεννητικότητα αποτελεί το υπ΄ αριθμόν 1 εθνικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα. Τα στοιχεία δείχνουν μία διαρκή μείωση των γεννήσεων, κακό οιωνό για το μέλλον της χώρας μας.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του 2022 ο συνολικός δείκτης γονιμότητας είναι 1,43 παιδιά ανά γυναίκα, πολύ χαμηλότερο της ευρωπαϊκή ένωσης που είναι 2,2 παιδιά ανά γυναίκα.
Επιστημονικές μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μέχρι και το 2050 ο πληθυσμός της Ελλάδας δεν θα ξεπερνά τα 7.5 εκατομμύρια. Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω η μείωση του πληθυσμού στη χώρα μας θα είναι η μεγαλύτερη απειλή που θα αντιμετωπίσει στο μέλλον.
Τα απόνερα τις οικονομικής κρίσης, δηλαδή οικονομική ανασφάλεια, υψηλό κόστος ζωής, χαμηλή αγοραστική δύναμη, έλλειψη στήριξης από το κράτος, ανεργία, έλλειψη δομών παιδικής φροντίδας, υγειονομική περίθαλψη (κυρίως στις απομακρυσμένες περιοχές), επαγγελματική ανασφάλεια, λειτουργούν αποτρεπτικά στην δημιουργία οικογένειας με πολλά από τα νέα ζευγάρια να προβληματίζονται αν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις σύγχρονες απαιτήσεις και στην ανατροφή ενός παιδιού.
Η υποστήριξη του θεσμού της οικογένειας πρέπει να αποτελέσει πρωταρχική μέριμνα τόσο της πολιτείας όσο και το ιδιωτικού τομέα με την δημιουργία ενός πλαισίου ασφάλειας της καθημερινότητας.
Η ελλιπής στήριξη που έχουν μέχρι και σήμερα οι γυναίκες στο εργασιακό περιβάλλον δημιουργεί εμπόδια στην δημιουργία οικογένειας και κατά συνέπεια στις γεννήσεις παιδιών. Θα πρέπει λοιπόν η κυβέρνηση να μεριμνήσει με μέτρα στήριξης των γυναικών ώστε να παύσει η γέννηση ενός παιδιού να αποτελεί εμπόδιο στην επαγγελματική τους καριέρα.
Επιβάλλεται η οικονομική ενίσχυση κάθε νέου ζευγαριού με τρόπο που το οικονομικό κόστος της γέννησης ενός παιδιού να πάψει να αποτελεί βραχνά και στην ουσία αποτρεπτικό παράγοντα για την τεκνοποίηση. Ταυτόχρονα το στεγαστικό πρόβλημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με θαρραλέα μέτρα τόσο με άτοκα δάνεια για τα νέα ζευγάρια όσο και την γενναία επιδότηση του ενοικίου τους.
Απαραίτητη η ενίσχυση του Δημόσιου συστήματος Υγείας (κυρίως στην Περιφέρεια) με περισσότερους γυναικολόγους και παιδιάτρους ώστε η κάθε γυναίκα να μην σκέφτεται το κόστος της γέννας το οποίο είναι και παραμένει υψηλό.
Αύξηση των βρεφικών και παιδικών σταθμών ανά Δήμο και Περιφέρεια με παράλληλη αύξηση των ωρών λειτουργίας τους , ώστε να μπορούν και οι δύο γονείς να εργάζονται χωρίς το άγχος που θα αφήσουν τα παιδιά τους.
Ενίσχυση των ολοήμερων σχολείων και εκσυγχρονισμό των δομών τους, με παράλληλα σχολικά προγράμματα (μουσική, γυμναστική, τέχνες) ώστε τα παιδιά να απασχολούνται περισσότερες ώρες και δημιουργικά.
Να δοθούν κίνητρα στους εργοδότες ώστε να προτιμούν και να προσλαμβάνουν νέους γονείς (π.χ. μειωμένη ασφαλιστική εισφορά, μείωση φορολογίας κλπ).
Η πολιτεία να μεριμνά σε περίπτωση απώλειας εργασίας και να βρίσκει άμεσα νέα, με προτεραιότητα σε νέους γονείς.
Αύξηση του επιδόματος ανεργίας σε γονείς, ώστε το κράτος να μην αφήνει απροστάτευτη καμία οικογένεια αν βρεθεί σε εργασιακή κρίση.
Οι συνέπειες αυτού του σύγχρονου φαινομένου είναι πολυδιάστατες με σημαντικότερο την μείωση του ελληνικού πληθυσμού και την απειλή κατάρρευσης του ελληνικού κράτους τόσο οικονομικά όσο και εθνικά.
Ο πιο προφανής τρόπος αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου είναι η οικονομική στήριξη και η δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών (όπως τις αναλύσαμε παραπάνω), ώστε το κράτος να ενθαρρύνει τους νέους να γίνουν γονείς.
Παράλληλα σημαντική είναι και η ουσιαστική στήριξη πολυμελών ή μονογονεϊκών οικογενειών ώστε να προωθηθεί όχι μόνο το πρότυπο μιας πυρηνικής οικογένειας.
Προτεραιότητα λοιπόν των στιγμών αποτελεί η τοποθέτηση στην κορυφή της πυραμίδας της κρατικής μέριμνας η αύξηση των γεννήσεων. Με αυτό τον τροπο θα αλλάξει και η νοοτροπία χαλαρότητας των νέων απέναντι στον θεσμό της οικογένειας που αποτελεί τον πυρήνα της κοινωνίας.
Ευάγγελος Κωσταρέλος
Ελ. Επαγγελαματiας
Αντιπρόεδρος ΔΗΜ.Τ.Ο Ναυπλίου
Μέλος Synergia
