Αυτή και αν είναι επιτυχία. Οι απευθείας αναθέσεις του Δήμου να είναι σε επίπεδα εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να έχουν προστεθεί τα εκατομμύρια των αναθέσεων της ΔΕΥΑΝ όπου και εκεί ηγείται ο Δημήτρης Ορφανός. Τόσα εκατομμύρια και ψάχνεις να βρεις ένα έργο της προκοπής. Ένα έργο που να σου τραβήξει την προσοχή.
Φυσικά, ο Ορφανός αλλά και η Ντίνα όπως και ο Τάκης, είναι διαφορετικής φιλοσοφίας. Έχουν άλλη αντίληψη, όπως φαίνεται μέχρι τώρα, για την πορεία του Δήμου. Ο Δήμαρχος Ναυπλίου έχει προσδιορισθεί ως πολιτικά ανεπαρκής που δεν έχει ούτε πολιτικό όραμα, ούτε κάποιο σχέδιο.
Κυρίως όμως, δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο άγχος όπως φαίνεται, να προλάβει μέχρι το τέλος της πενταετίας να μπει το όνομά του σε κάποιο δικό του έργο. Μέχρι στιγμής βολεύεται με τα τελειώματα έργων που έχουν την υπογραφή του Δημήτρη Κωστούρου που όλο το Ναύπλιο γνωρίζει ότι σε ένα ξέσπασμα οργής αδίκησε τον εαυτό του και έδωσε δώρο την Δημαρχία στον Ορφανό.
Φυσικά, όλοι αυτοί που διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους για τις περίφημες σακούλες, ούτε καν μπήκαν στον κόπο να αναρωτηθούν τι μπορεί να ήταν αυτό που μπορεί να οδήγησε τον άνθρωπο, Δημήτρη Κωστούρο, να ξεσπάσει με αυτό τον τρόπο. Είναι σίγουρο, ότι το ξέσπασμα αυτό πριμοδότησαν οι πολιτικοί αντίπαλοί του που έκαναν τα πάντα μέσω του ψιθύρου και των φημών που καλλιεργούσαν με μεγάλη τέχνη, να τον βγάλουν εκτός πορείας.
Ακόμα και το τεράστιο έργο που έγινε στην οδό Αιγίου προσπάθησαν να “λερώσουν”, με την περίφημη κοπή των δένδρων. Στόχος τους ήταν, ο δημιουργός έργων Δημήτρης Κωστούρος, να “λερωθεί” όσο το δυνατόν περισσότερο. Να μπει μπροστά από την εικόνα των έργων και της προοπτικής του Ναυπλίου, η εικόνα του κακού. Αυτό το πέτυχαν.
Και όταν σκαρφάλωσαν στις καρέκλες της εξουσίας, τότε απλά δικαιώθηκαν όλοι όσοι πίστευαν ότι εκπροσωπούν μία συμμαχία καταδικασμένη να αποτύχει. Δυστυχώς, θύμα είναι το Ναύπλιο που πρέπει να υπομένει την περιθωριοποίησή του για δύο ακόμη χρόνια.
Εκτός και εάν οι εναπομείναντες αντιληφθούν το βάρος της ευθύνης τους και του δείξουν την πόρτα εξόδου. Εκτός και εάν κάποιοι αρνηθούν να περάσουν στον κάδρο της απόλυτης αποτυχίας και του πουν κατάφατσα: “Φτάνει πια. Το Ναύπλιο δεν αντέχει”.
Θα είναι πράξη σεβασμού απέναντι στην κοινωνία και άρνηση στον πολιτικό ισοπεδωτισμό τους .
Γιώργος Αργυρίου
*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Αργολική Ανάπτυξη” που κυκλοφόρησε την Πέμπτη 16 Απριλίου 2026
