Αιολικά, μπαταρίες στα δάση και «συγχωροχάρτι» σε παλιές αδειοδοτήσεις
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το νέο Χωροταξικό για τις ΑΠΕ βάζει τάξη και θεσπίζει αυστηρότερους κανόνες, όπως η απαγόρευση νέων αιολικών εγκαταστάσεων πάνω από τα 1.200 μέτρα. Το ίδιο το ΦΕΚ, όμως, αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα:
1.Το άρθρο 5 επιτρέπει τη χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων μέσα σε δάση, δασικές και ακόμη και αναδασωτέες εκτάσεις.
2.Το άρθρο 25 επιτρέπει τη χωροθέτηση σταθμών αποθήκευσης ενέργειας, δηλαδή συστοιχιών μπαταριών, μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις.
3.Οι μεταβατικές διατάξεις παρέχουν ουσιαστικά «συγχωροχάρτι» σε πολλά έργα που είχαν ήδη προχωρήσει στην αδειοδοτική διαδικασία. Έργα με ΑΕΠΟ, ΠΠΔ, βεβαίωση απαλλαγής ή ακόμη και φάκελο ΜΠΕ που είχε λάβει έγκριση τυπικής πληρότητας έως τις 19 Αυγούστου 2026 μπορούν να συνεχίσουν με το προηγούμενο καθεστώς – ακόμη και όταν οι νέοι περιορισμοί θα τα απαγόρευαν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ευνοϊκής ρύθμισης των μεταβατικών διατάξεων είναι τα Γεράνεια αποτελεί η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση συνολικά 128 ανεμογεννητριών ύψους έως 205 μέτρων, από τις οποίες 29 σε καμένες εκτάσεις και 95 εντός Natura 2000 παρόλο που δεν περιλαμβάνονται στις νέες ζώνες αιολικής καταλληλότητας. Για τις 57 από αυτές προβλέπονται 60 χλμ. νέων δρόμων, 881.000 κυβικά εκσκαφών, 43.000 κυβικά σκυροδέματος και σταθμός μπαταριών. Γιατί όταν μιλάμε για ανεμογεννήτριες και συστοιχίες μπαταριών μιλάμε και για εκχερσώσεις, νέους δρόμους, εκσκαφές, βάσεις από σκυρόδεμα, υποσταθμούς, καλώδια και γραμμές μεταφοράς.
Αλλά και με βάση τις νέες ρυθμίσεις του χωροταξικού η Πελοπόννησος καλείται να πληρώσει ξανά το βαρύτερο τίμημα αφού συνολικά 75 Δημοτικές Ενότητες χαρακτηρίζονται ως Περιοχές Αιολικής Καταλληλότητας – περισσότερες από κάθε άλλη Περιφέρεια της χώρας. Και αυτό σε έναν τόπο που έχει ήδη σηκώσει για δεκαετίες το βάρος της λιγνιτικής παραγωγής στη Μεγαλόπολη και έχει ήδη εγκατεστημένη αιολική ισχύ 819 MW «κατακτώντας» τη δεύτερη θέση πανελλαδικά.
Οι 75 Δημοτικές Ενότητες της Περιφέρειας Πελοποννήσου που χαρακτηρίζονται ως Περιοχές Αιολικής Καταλληλότητας είναι:
1.στην Αργολίδα: Αλέας, Άργους, Αχλαδοκάμπου, Κουτσοποδίου, Λέρνας, Λυρκείας, Μυκηναίων, Νέας Κίου, Ασκληπιείου, Επιδαύρου, Ερμιόνης, Κρανιδίου, Μιδέας και Νέας Τίρυνθας·
2.στην Αρκαδία: Βόρειας Κυνουρίας, Τρικολώνων, Φαλαισίας, Κοσμά, Λεωνιδίου, Τυρού, Βαλτετσίου, Κορυθίου, Λεβιδίου, Μαντινείας, Σκιρίτιδας, Τεγέας, Τρίπολης και Φαλάνθου·
2.στην Κορινθία: Βέλου, Βόχας, Σαρωνικού, Σολυγείας, Τενέας, Νεμέας, Ξυλοκάστρου, Σικυωνίων, Στυμφαλίας και Φενεού·
3.στη Λακωνία: Ανατολικής Μάνης, Γυθείου, Οιτύλου, Σμύνους, Γερόνθρων, Έλους, Κροκεών, Νιάτων, Σκάλας, Ασωπού, Βοιών, Ζάρακα, Μολάων, Μονεμβασίας, Θεραπνών, Καρυών, Μυστρά, Οινούντος, Πελλάνας, Σπαρτιατών και Φάριδος·
4.στη Μεσσηνία: Αβίας, Λεύκτρου, Άριος, Αρφαρών, Θουρίας, Καλαμάτας, Αιπείας, Βουφράδων, Πεταλιδίου, Κορώνης, Μεθώνης, Νέστορος, Παπαφλέσσα, Πύλου, Χιλιοχωρίων και Γαργαλιάνων.
Δεν δεχόμαστε η «πράσινη ανάπτυξη» να μετατραπεί σε άλλοθι για τη βιομηχανοποίηση των δασών και των βουνών μας.
Απαιτούμε:
1. Πλήρη δημοσιοποίηση όλων των αιολικών έργων και των σταθμών μπαταριών που σχεδιάζονται στην Πελοπόννησο.
2. Αναλυτική καταγραφή των έργων που υπάγονται στις μεταβατικές διατάξεις και συνεχίζουν με το προηγούμενο καθεστώς.
3. Ουσιαστική προστασία δασών, αναδασωτέων εκτάσεων, περιοχών Natura και Καταφυγίων Άγριας Ζωής.
4. Συνολική αξιολόγηση της φέρουσας ικανότητας και των σωρευτικών επιπτώσεων ανά ορεινό όγκο – όχι αποσπασματική εξέταση κάθε έργου.
5. Η τοπική κοινωνία να έχει αποφασιστικό ρόλο στην χωροθέτηση και την εγκατάσταση των ΑΠΕ.
Μανώλης Μάκαρης
Επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης
«Πρώτα η Πελοπόννησος»
