Η απώλεια της Γαλάζιας Σημαίας από την Καραθώνα δεν είναι ένα απλό περιστατικό διοικητικής αμέλειας. Είναι πολιτικό γεγονός. Και όπως κάθε πολιτικό γεγονός, φέρει ευθύνες, έχει αιτίες και αποκαλύπτει προθέσεις ή απουσία τους.
Για την παραλία σύμβολο της πόλης του Ναυπλίου, αυτή η υποβάθμιση αποτελεί συνειδητή ή έστω παραμελημένη εγκατάλειψη. Όχι, δεν είναι «τυχαία» η απώλεια της Γαλάζιας Σημαίας. Οι προδιαγραφές της είναι σαφείς. Οι προειδοποιήσεις είχαν προηγηθεί. Οι πολίτες είχαν μιλήσει. Μόνο η δημοτική αρχή δεν άκουσε.
Όταν κάποιοι «τα έγραφαν», επισημαίνοντας την ελλιπή καθαριότητα, την ανεπάρκεια στις υποδομές, τις παραλείψεις στη ναυαγοσωστική κάλυψη και τη γενική εικόνα εγκατάλειψης, αντιμετωπίστηκαν ως γραφικοί, κινδυνολόγοι ή αντιπολιτευόμενοι για την αντιπολίτευση. Τώρα όμως, η πραγματικότητα μιλάει μόνη της.
Η πολιτική της βιτρίνας
Η δημοτική αρχή προτιμά τη διοίκηση της εικόνας: φιέστες, αναρτήσεις, επικοινωνιακά επιτεύγματα, και ένα διαρκές «φτιασίδωμα» των προβλημάτων, αντί για ουσιαστική πολιτική διαχείριση του δημόσιου χώρου. Η Καραθώνα ήταν απλώς έξω από το πλάνο. Δεν πουλούσε. Δεν φαινόταν στο drone. Δεν υπήρχε στην προεκλογική βιτρίνα.
Μόνο που οι παραλίες δεν λειτουργούν με likes. Χρειάζονται έργο. Και η απουσία του είναι πλέον μετρήσιμη: με την απώλεια ενός διεθνώς αναγνωρισμένου περιβαλλοντικού σήματος ποιότητας.
Η ευθύνη δεν είναι τεχνική. Είναι πολιτική.
Γιατί η διαχείριση ενός δημόσιου αγαθού όπως η Καραθώνα δεν είναι λογιστική πράξη, είναι πράξη πολιτικής ευθύνης.
Αν η παραλία χάθηκε για φέτος, η αξιοπιστία της δημοτικής αρχής έχει χαθεί εδώ και καιρό. Διότι δεν φρόντισε να προλάβει. Δεν άκουσε. Δεν επένδυσε. Δεν σχεδίασε.
Και το τίμημα δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό ή τουριστικό. Είναι βαθιά πολιτικό: Χάθηκε η εμπιστοσύνη.
Τι σημαίνει να είσαι Δήμος το 2025
Ζούμε σε μια εποχή που ο πολίτης ζητά υπευθυνότητα, διαφάνεια και σοβαρότητα. Όχι ωραιοποιήσεις και ευκαιριακές φιέστες. Ο Δήμος οφείλει να λειτουργεί με σχέδιο και λογοδοσία, όχι με λογική “ό,τι κάτσει”.
Αν η Καραθώνα είναι εικόνα του πώς αντιλαμβάνεται η παρούσα δημοτική αρχή το δημόσιο χώρο, τότε η απώλεια της Γαλάζιας Σημαίας είναι προάγγελος και άλλων απωλειών σε περιβάλλον, σε ποιότητα ζωής, σε πολιτισμό, και τελικά, σε δημοκρατία.
Είναι ώρα για ανάληψη ευθύνης
Το πρώτο βήμα δεν είναι να ξαναζητηθεί η σημαία. Είναι να ζητηθεί συγγνώμη. Και να τεθούν οι βάσεις για μια πραγματική επανεκκίνηση όχι επικοινωνιακή, αλλά ουσιαστική. Με σχέδιο, συμμετοχή και πολιτική βούληση.
Διότι όταν χάνεται η σημαία, δεν είναι η παραλία που εκτίθεται. Είναι η πολιτική που γυμνώνεται.
Έλενα Λεζέ
