Ο Γιάννης έχει πάρει μεταγραφή σε άλλη μπάντα, επουράνια.
Παίζει και γελάει, όπως έκανε πάντα.
Ρίχνει, που και που, κάνα βλέμμα για να δει τί γίνεται κάτω.
Ξέρει καλά πώς θα συμπεριφερθούμε…
Ακούει ότι η «Δημοτική Αρχή προτείνει φεστιβάλ προς τιμήν του» και η ίδια στη «Δημοτική Επιτροπή το ακυρώνει»…
Ο Γιάννης πετάει, μέσα από εκείνο το αιώνιο χαμόγελό του, ένα «Βρε τους μ….»
Συνεχίζει να παίζει με τους άλλους αγγέλους. Δεν κρατάει καμία κακία. Ήταν πάντα πάνω από τις μίζερες αντιπαραθέσεις, σαν πραγματικός καλλιτέχνης.
ΥΓ Όχι τίποτε άλλο … είχα αντιδράσει όταν μου είπε η Πέγκη ότι θα γινόταν η μια εκδήλωση στην Ακροναυπλία (πού να ανέβαινα εκεί πάνω). Ελπίζω του χρόνου να γίνει και υπόσχομαι ότι θα ανέβω… τους μαθητές μου δεν τους ξεχνάω.
