Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ως ανώτατος πολιτειακός άρχοντας, ρυθμιστής του πολιτεύματος και Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, εκφράζει την ενότητα του έθνους και υπηρετεί τις θεμελιώδεις αξίες της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης και της κοινωνικής συνοχής. Ο ρόλος του είναι κυρίως θεσμικός και συμβολικός, λειτουργώντας ως εγγυητής της πολιτειακής σταθερότητας.
Σε μια εποχή γεωπολιτικών και κοινωνικών προκλήσεων, η εκλογή του Προέδρου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Απαιτείται η επιλογή ενός προσώπου ευρείας αποδοχής, ικανού να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και να συμβολίσει την ενότητα και τη συνεννόηση. Η πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση, που αποσύνδεσε την εκλογή του Προέδρου από τη διάλυση της Βουλής, στόχευε ακριβώς στη θεσμική και πολιτική σταθερότητα και την αποτροπή μικροκομματικών σκοπιμοτήτων. Όπως είχε δηλώσει και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019, «είναι πολιτική ευθύνη της εκάστοτε πλειοψηφίας να αναζητεί πρόσωπα που μπορούν να εξασφαλίσουν τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση».
Η συναινετική εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας θα αποτελούσε ένα ισχυρό μήνυμα υπέρβασης των διχαστικών λογικών και ενίσχυσης της συλλογικής προσπάθειας για το καλό της χώρας. Ωστόσο, η απόφαση να προταθεί ο κ. Κωνσταντίνος Τασούλας, εν ενεργεία Βουλευτής και κομματικό στέλεχος, υπονόμευσε την προσπάθεια για ευρύτερη εθνική συνεννόηση, αποδυναμώνοντας τον θεσμικό ρόλο του Προέδρου. Αυτή η επιλογή αντικατοπτρίζει τη βαθύτερη προσέγγιση του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη απέναντι στους θεσμούς, τους οποίους εργαλειοποιεί για την ενίσχυση της πολιτικής του επιρροής και της κομματικής κυριαρχίας. Αποκαλύπτει έναν Πρωθυπουργό που φοβάται τις φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και επιδιώκει να περιορίσει την εσωκομματική κριτική.
Επιπλέον, η έμμεση στήριξη από πολιτικούς σχηματισμούς με ακραίες θέσεις, όπως οι Σπαρτιάτες, προκαλεί ανησυχία σχετικά με τις πολιτικές ισορροπίες και τον σεβασμό στους θεσμούς. Είναι κρίσιμο οι δημοκρατικοί θεσμοί να θωρακίζονται από δυνάμεις που υπηρετούν τη θεσμική σταθερότητα.
Παράλληλα, η πρόωρη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για την κα Λούκα Κατσέλη περιόρισε τις δυνατότητες ευρύτερης πολιτικής συνεννόησης, δίνοντας στην κυβέρνηση το πρόσχημα να καταφύγει σε μια κομματική επιλογή. Ωστόσο, η κυβέρνηση φέρει ακέραια την ευθύνη να αναζητά συναινετικές λύσεις, ανεξάρτητα από τις πρωτοβουλίες της αντιπολίτευσης, ευθύνη που επέλεξε να αγνοήσει.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Νίκος Ανδρουλάκης επέδειξε θεσμική ωριμότητα και υπευθυνότητα, αναμένοντας από την κυβέρνηση να κάνει την πρώτη κίνηση. Με αυτή τη στάση:
• Σεβάστηκε τον θεσμικό ρόλο της κυβέρνησης και τις διαδικασίες που προβλέπει το Σύνταγμα.
• Ανέδειξε το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής ως δύναμη ευθύνης και σταθερότητας, αποφεύγοντας μικροπολιτικές κινήσεις.
• Έδωσε την ευκαιρία στην κυβέρνηση να αποδείξει αν προτάσσει το εθνικό συμφέρον ή τις κομματικές σκοπιμότητες.
Η πρόταση του Νίκου Ανδρουλάκη για τον κ. Τάσο Γιαννίτση ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας:
• Αντανακλά τη δέσμευση του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής σε πρόσωπα με αποδεδειγμένη θεσμική σοβαρότητα και κοινωνική αποδοχή. Ο κ. Γιαννίτσης, με την πολυετή εμπειρία του στην οικονομία και τη δημόσια διοίκηση, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως γέφυρα συνεννόησης.
• Ενίσχυσε τη θεσμική αξιοπιστία του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.
• Ανέδειξε την ανάγκη για υπεύθυνη και σοβαρή διακυβέρνηση.
• Απέδειξε τη δέσμευση του ΠΑΣΟΚ στον διάλογο και τη συνεννόηση.
Το μήνυμα προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις είναι σαφές: Ο σεβασμός στους θεσμούς και η αναζήτηση συνεννόησης είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την πρόοδο της χώρας. Μόνο με υπευθυνότητα, συνεργασία και θεσμική συνέπεια μπορούμε να διασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
«Η πολιτική πρέπει να είναι τέχνη της συνεννόησης και όχι της σύγκρουσης.»
— Ελευθέριος Βενιζέλος
*Γιάννης Πάζιος
Υπ. Ευρωβουλευτής 2024
Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής
Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής
ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
