ΕΒΡΙΖΑΝ ΤΟΝ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ;
Το παράξενο θα ήταν να μην τον έβριζαν.
Αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση αποτέλεσε:
1) η αναφορά της καθηγήτριας Μαρίας Ευθυμίου για το παρατσούκλι ο «καπετάν Λάφυρας», που αναφερόταν στον Γέρο του Μωριά.
2) Η επέτειος της σύλληψης του από την Χωροφυλακή και του εγκλεισμού του στην Ακροναυπλία, μέσα Σεπτέμβρη του 1833.
Πολλοί παρεξηγήθηκαν με την αναφορά της κ. Ευθυμίου. Γιατί; Δεν ήταν αλήθεια;Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε σε όλη του την ζωή θανάσιμους εχθρούς. Ας κάνουμε μια πρόχειρη καταμέτρηση:
1 Από το 1790 ως το 1808 ήταν κλέφτης στα βουνά του Μωριά. Τί δουλειά έκανε ένας «κλέφτης»; Προφανώς έκλεβε… όχι μόνο Τούρκους εποίκους και τσιφλικάδες, αλλά και Έλληνες πλούσιους και αν τύχαινε και κανέναν Εβραίο τοκογλύφο… αν τον πετύχαιναν εκτός των τειχών της Τρίπολης. Στη διάρκεια του διωγμού των κλεφτών όλοι αυτοί συνεργάστηκαν, τον κατέδιδαν με μεγάλη ευχαρίστηση στα διωκτικά αποσπάσματα. Κυνηγημένος από βουνό σε βουνό κατέφυγε στη Ζάκυνθο, προς μεγάλη χαρά Τούρκων και Ελλήνων εχθρών του.
2 Όταν ξεκίνησε η Επανάσταση το 1821 τέθηκε το ερώτημα «ποιος θα είναι αρχηγός του στρατού στην Πελοπόννησο»; Ο Κολοκοτρώνης ήταν ο πλέον έμπειρος γιατί είχε ήδη πάνω από 30 χρόνια υπηρεσία σε όλα τα «είδη» του στρατού, κλέφτης στα βουνά, πειρατής στη θάλασσα, μισθοφόρος σε σύγχρονο τακτικό στρατό, επί πλέον είχε αποδεδειγμένα έξυπνο στρατηγικό μυαλό. Όμως και όλοι οι άλλοι, κυρίως πολιτικοί και κοτζαμπάσηδες, ορέγονταν να κάνουν τον στρατηγό. Ο Κολοκοτρώνης καθιερώθηκε σαν αρχηγός επί του πεδίου της μάχης. Βαλτέτσι, Γράνα και Δερβενάκια ήταν αποτελέσματα της στρατηγικής του ιδιοφυίας. Όλοι αυτοί λοιπόν που ένιωθαν ότι έχασαν την αρχηγία από τον Κολοκοτρώνη, όπου καθόντουσαν και όπου στεκόντουσαν τον έβριζαν.
3 Όταν απελευθερώθηκε το Ναύπλιο, Δεκέμβριο του 1822, όλα τα σπίτια του Ναυπλίου ήταν μέχρι τότε Οθωμανικές ιδιοκτησίες. Περιήλθαν όλα στο Ελληνικό Δημόσιο. Ξεχώρισαν μερικά για «Εθνικούς οίκους», δλδ. να στεγάσουν δημόσιες υπηρεσίες και τα υπόλοιπα τα μεν διανεμήθηκαν (τα καλλίτερα) στον Κολοκοτρώνη και τους οπαδούς του (Νικηταρά, Σταϊκόπουλο, Πλαπούτα κλπ.) ως λάφυρα πολέμου. Μερικά βγήκαν σε πλειστηριασμούς για να τα αγοράσουν κυρίως πλούσιοι ομογενείς. Και τα υπόλοιπα σε παλικάρια που πολέμησαν. Με αυτόν τον τρόπο πολλές κοτσαμπάσικες οικογένειες βρέθηκαν χωρίς ακίνητα μέσα στο Ναύπλιο. Αυτό αποτέλεσε μεγάλη αφορμή για υβρεολόγιο κατά του Κολοκοτρώνη…
4 Από τους γιους του Κολοκοτρώνη, ο Γενναίος, επιδόθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1860, σε απίθανες επιχειρήσεις διαχείρισης ακινήτων. Έχουν εντοπιστεί πάνω από 5.000 !!!!!! συμβολαιογραφικές πράξεις με την υπογραφή του Γενναίου Κολοκοτρώνη… Αυτή η δραστηριότητα του γιου διατηρούσε ζωντανό το υβρεολόγιο κατά του πατέρα του.
5 Η «Αδελφότητα της Τρίπολης» ήταν η πρώτη οργανωμένη αντικολοκοτρωνική παράταξη. Έδρασαν το 1823 με 1825. Φημολογείται ότι μέχρι και απόπειρα δολοφονίας είχαν σχεδιάσει εναντίον του. Αφορμή ήταν οι έκτακτοι φόροι που επέβαλε ο Κολοκοτρώνης σε μερικούς (κατά τη γνώμη του) άκαπνους και απόλεμους Τριπολιτσιώτες για να συντηρήσει το στράτευμά του. Ήταν μειοψηφία μέσα στην Τρίπολη, όπου υπερτερούσαν οι οπαδοί του Γέρου.
6 Άλλους εχθρούς έκανε το 1826-1827 από όσους:
α) Υπόγραψαν συγχωροχάρτια και δήλωσαν υποταγή στους Τούρκους και
β) από όσους ακολουθούσαν τον Αγιοπατέρα Παπουλάκο (τον πρώτο, όχι τον δεύτερο που πρόσφατα ανακηρύχθηκε Άγιος). Η «γραμμή» του Γέρου ήταν «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Αυτή την «ακραία» θέση δεν του την συγχώρησαν.
7 Οι «ψευδομάρτυρες της Δίκης του Κολοκοτρώνη». Παρουσιάστηκαν καμιά σαρανταριά ψευδομάρτυρες στο Ναύπλιο τον Μάϊο του 1834 και κατέθεσαν κατά του Κολοκοτρώνη (και 120 μάρτυρες υπερασπίσεως). Οι μάρτυρες κατηγορίας προερχόντουσαν από όλες τις προηγούμενες ομάδες. Πλούσιοι χωρικοί που τους λεηλάτησε σαν κλέφτης επί Τουρκοκρατίας, προσκυνημένοι, τα μέλη της «Αδελφότητας της Τρίπολης» και ένας ή δύο πολιτικοί του αντίπαλοι (μεταξύ τους και ο αδελφός του Παπαφλέσσα). Προφανώς όλοι αυτοί τον έβριζαν…
Πάντως δεν ήταν ο μόνος «μεγάλος» Έλληνας που βρίστηκε από τους συγχρόνους του.
• Τον νεκρό του Καποδίστρια οι Ναυπλιώτες τον βάφτισαν «μπακαλιάρο» γιατί ήταν ταριχευμένος.
• Τον Ελευθέριο Βενιζέλο οι Αργείτες τον υποδέχθηκαν στον Σιδηροδρομικό Σταθμό δείχνοντας τους κ…ους τους… Αυτό το 1912, την χρόνια που χάρις την πολιτική του Βενιζέλου η Ελλάδα διπλασιάστηκε.
• Το κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη κρεμόταν στον φανοστάτη των Τρικάλων και οι άλλοι ρουφούσαν το καφέ τους στα καφενεία … και οι σύντροφοί του ακόμα τον έβριζαν.
ΥΓ Μήπως είναι καιρός να γίνει στο Ναύπλιο κάποιο επιστημονικό συνέδριο (ημερίδα ή διημερίδα) για τον Θ. Κολοκοτρώνη;
