prooptiki@msn.com

Το εκκλησάκι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Καραθώνα Ναυπλίου και ο καλόγερος Μητροβγένης

Δεν καταγράφεται πουθενά σα μονή ο Άγιος Κωνσταντίνος Καραθώνας. Υπήρξε, όμως, μετόχι της Αγίας Σωτήρας. [Σημ. Βιβλιοθήκης: Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Τσέλου (Αγίας Παρασκευής) Ασίνης.

Το βέβαιο είναι ότι ανεγέρθηκε πολλά χρόνια προ του 1835, έτος κατά το οποίο διαλύθηκε η Μόνη Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Ήταν ησυχαστήριο, «μικρό μοναστηράκι», μετόχι της Μονής στο οποίο κατά τους θερινούς μήνες διέμεναν μοναχοί της Αγίας Σωτήρας]. Και κατά καιρούς κάποιοι καλόγεροι αποτραβήχτηκαν στο θαλασσινό του αραξοβόλι.

Γνωρίζουμε δυο τουλάχιστο που κατέφυγαν εκεί, στις τελευταίες δεκαετίες, ως να κοπάσει η φουρτούνα της ψυχής τους στο ήρεμο λιμανάκι. Τότε δεν ήταν τουριστικό. Μερικοί ψαράδες, λίγοι εκδρομείς, κάποιοι ευλαβικοί περαστικοί, τάραζαν τη γαλήνη του που και που, στα παλιότερα χρόνια. Ο καρόδρομος δε βοηθούσε και πολύ – τέσσερα χιλιόμετρα απόσταση από το Ναύπλιο.

Ο Άγιος Κωνσταντίνος δεν είχε περιουσία. Έξω από την ησυχία, δεν είχε τίποτε να προσφέρει. Το ωραίο τοπίο και τη θάλασσα απολάμβανε μονάχα ο μοναχός. Αν δεν ήθελε να καταφύγει στην ευσπλαχνία των προσκυνητών ή του Στρατώνα, όπως έγινε με τον τελευταίο καλόγερο, που τον ελεούσαν από δίπλα οι στρατιωτικοί. (Ως το 1972 η παραλία της Καραθώνας κατεχόταν από το Στρατό και στην αμμουδιά της υπήρχαν σπίτια παραθερισμού μόνο για αξιωματικούς).
Πριν από αυτόν, ένας άλλος καλόγερος έζησε στον Άγιο Κωνσταντίνο. Λεγόταν Πέτρος Μητροβγένης.

Το τοπίο της Καραθώνας είναι συνδεμένο με το Ησυχαστήριο του Αγίου Κωνσταντίνου και το νησάκι της. Δεν μπορεί κανείς να φέρει στο νου την Καραθώνα χωρίς το Ποντικονήσι και δίχως το μοναστηράκι της. Σα να υπογραμμίζει λυρικά το γαλήνιο χαρακτήρα του τόπου, έτσι που καθρεφτίζεται μονάχο στη νότια άκρη του όρμου. Μικρούλικο το εκκλησάκι της, παλιό, επισκευασμένο, έχει ενοποιηθεί με το υπόστεγο που το σκιάζει και το προστατεύει, κατέχοντας το ένα τέταρτο της δίρρυτης κεραμοσκέπαστης στέγης του.
Προς τη μεριά της θάλασσας αυτό το υπόστεγο στηρίζεται με τετράγωνες κολόνες πάνω σ’ ένα τοιχάκι: χτισμένο στα βράχια. Μια μικρή προβλήτα τσιμεντένια βοηθάει τα πλεούμενα και τη λειτουργικότητα του προαύλιου.

Ο ιερομόναχος Πέτρος Μητροβγένης, όπως αναφέραμε παραπάνω, έζησε στον Άγιο Κωνσταντίνο και στην απομόνωσή του, μια μορφή τιμωρίας. Από την ευχάριστη και γεμάτη ζωντάνια διήγησή του, μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει τις ήμερες του εκεί, ειρηνικές και δύσκολες.
Συντροφιά του μοναδική, ένας σκύλος κατατρεγμένος: ψαράδες από την Κοιλάδα τον είχαν φέρει ως την Καραθώνα να απαλλαγούν από αυτόν. Όμως το σκυλί γλύτωσε. Βγήκε στην ξηρά κι’ έβαλε σκοπό να αφοσιωθεί στο μοναχικό άνθρωπο του Αγίου Κωνσταντίνου. Τον ακολούθησε κι’ από τότε έγινε η σκιά του ιερομόναχου Πέτρου.

Δύσκολα τα κατάφερναν οι δυο τους από τροφή. Στις μεγάλες πείνες τους, έκανε ο Άγιος κάποιο θαύμα: έβγαζε η θάλασσα τότε ένα μεγάλο ψάρι στην παραλία. (Τον καφέ και τη ζάχαρη, το φίλεμα του μοναστηριού προς τον περαστικό, το προμήθευε όλο και κάποιος ευλαβικός έμπορας στο Ναύπλιο, κι’ έβγαζε έτσι ασπροπρόσωπο τον καλόγερο). Έπειτα όλο και κάτι έφερνε η τύχη. Πάνω απ’ όλα όμως η αγάπη χόρταινε και τους δυο, άνθρωπο και ζώο. Χωρίσανε μόνο, σαν ψόφησε το σκυλί από δηλητήριο. Έτσι έφυγε κι’ ο Μητροβγένης πικραμένος. Όλα αυτά γύρω στο 1950.

Για τον Πετρόνικο Μητροβγένη, που γνωρίσαμε κοσμικό, αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η μοναχική ζωή του στάθηκε μια πορεία περιπετειών και αγώνων. Ξεκινώντας 20 χρονών από το Κουτσοπόδι, με κλίση ισχυρή προς τα θεία και το μοναστικό βίο, όπου πίστευε ότι θα βρει τη λύτρωση, έγινε καλόγερος. Γύρισε πολλές μονές από τον ελληνικό βορρά στο νότο. Ακόμη και στο Άγιο Όρος μόνασε. Εδώ στην Αργολίδα ήρθε μοναχός στη Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Επιδαύρου: 1929-1931.
Στου Καρακαλά ηγούμενος: 1947-1948. Ύστερα στη Μονή Πόρου. Η ιδιότυπη ιδιοσυγκρασία του, η εξυπνάδα και η φιλόνικη αντίστασή του σε ό,τι δεν ήταν κατά την αντίληψή του σωστό, τον οδήγησαν σε μικροανταρσίες κι’ αυτές σε αδιέξοδα σε κάθε μονή που πήγε. Δεν έκανε τα στραβά μάτια, και αυτό δεν του συγχωρέθηκε. Έτσι βρέθηκε και στην απομόνωση της Καραθώνας.

Κάποτε έζησε καλόγερος – θηροφύλακας: έξη μήνες ολομόναχος πάνω στο μικρό νησάκι Ψηλή, μεταξύ Τολού και Κοιλάδας, διορισμένος από ένα Σύλλογο Κυνηγών του Ναυπλίου, που σχεδίαζε εκτροφή λαγών στο έρημο νησόπουλο. Καχεκτικά θάμνα, λίγα άρρωστα λαγουδάκια και πολλούς ποντικούς, είχε μόνο το νησί. Νερό πουθενά, εκτός από το θαλασσινό γύρω-γύρω.
Ούτε λαγός, αλλά ούτε και ασκητής κάνει χωρίς νερό… Ο Μητροβγένης, ο παράξενος αναχωρητής, μια μέρα έφυγε για την Αμερική, παρατώντας το μοναχικό σχήμα. Στα εβδομήντα χρόνια του, όπως τον γνωρίσαμε το 1974, είχε διατηρήσει θαυμάσια υγεία, καθαρότητα σκέψης και ενάργεια μνήμης.

Αν μπορούσε ο Μητροβγένης, ο άλλοτε καλόγερος τόσων μοναστηριών της Αργολίδας, να γράψει όσα τόσο θαυμάσια ζωντάνευε στη διήγησή του, ένας κόσμος με λεπτομέρειες, με ημερομηνίες, πρόσωπα, συμβάντα, θα έπαιρνε μορφή. Ο κόσμος των μοναχών. Γιατί με τις αδυναμίες, τα πάθη και την κυριαρχία των ενστίκτων εγκλείεται ο μοναχός. Σπάνια τον βοηθάει ο χαρακτήρας και η παιδεία, να τ’ αφήσει έξω από τον περίβολο της μονής. Έτσι έγκλειστος με τους «εχθρούς» της κάθαρσής του, λίγες φορές ξεφεύγει από την ανθρώπινη ιδιότητά του.

Ο Πετρόνικος Μητροβγένης ζήτησε πολύ μακριά από τον περίβολο της Μονής φυγή και λύτρωση. Και έφθασε ως τον Καναδά, όπου ζει κι’ εργάζεται από χρόνια. Το Μάη του 1975 μάλιστα, σε ηλικία 73 χρόνων, πήρε μέρος σε αγώνα δρόμου – μικρό Μαραθώνιο 10 χλμ. – και… τερμάτισε. Στέλνοντας τα σχετικά αποκόμματα του Τύπου καθώς και τη φωτογραφία του με το κύπελλο της νίκης, έγραψε στους φίλους του της Αργολίδας, «…σας στέλνω ένα 73άρη που έλαβε μέρος σε δρόμο αντοχής από… Άργος έως Φύχτια», χωρίς να σταματήσει. Είναι ο μόνος Έλλην μέσα σε 70 χιλιάδες Έλληνες, αλλά και εις όλο το Μόντρεαλ που ετερμάτισε γι’ αυτό και εβραβεύθη».

Σημείωση Βιβλιοθήκης. Ο Τάκης Μαύρος και η Ντιάνα Αντωνακάτου, επισκέφτηκαν το εκκλησάκι, μάλλον αρχές της δεκαετίας του 1970.
Σήμερα το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου φροντίζεται και συντηρείται από το Σωματείο Οικοδόμων Ναυπλίου.
Εκκλησιαστικά ανήκει στον Ιερό ναό Ευαγγελίστριας Ναυπλίου.

ΠΗΓΗ : ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Facebook
Twitter
LinkedIn

Νέα της τελευταίας εβδομάδας

(ΣΥ.ΚΑ.ΦΙ.ΑΡ.) “Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”: Ακάθιστος Ύμνος στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Καρυάς

Ο Σύλλογος Καρκινοπαθών & Φίλων Ν. Αργολίδας (ΣΥ.ΚΑ.ΦΙ.ΑΡ.) “Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ” θα πραγματοποιήσει επίσκεψη για παρακολούθηση του Ακάθιστου Ύμνου, την Παρασκευή 19 Απριλίου 2024, στον Ιερό

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας: Εκδήλωση με τίτλο «Νεότερη Ελληνική Ιστορία: Η οπτική του Gunnar Hering»

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας και το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Ελλάδος του Πανεπιστημίου Harvard διοργανώνουν εκδήλωση με τίτλο «Νεότερη Ελληνική Ιστορία: Η οπτική του Gunnar Hering».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »